تحلیلی بر کیفیت آموزش مدیران دولتی در ایران از منظر چالش‌های کارکردی، فرآیندی، ساختاری و سیستمی

منطق برنامه ریزی و توسعه کشور، همانند بسیاری از کشورهای دنیا، ایجاب می کند که آموزش مدیران، به عنوان طیفی استراتژیک، عملگرا و بسیار اثرگذار در توسعه ملی، همواره مورد توجه قرار گیرند. این توجه، گستره وسیعی از آموزش، توانمندسازی، تعالی و بهسازی را با تاکید بر جامعه مدیران کشور شامل می شود. مسلماً آنچه در مسیر تعالی مدیران و توانمندسازی بیش از پیش آنان موثر خواهد بود، کیفیت آموزش و برنامه ریزی آموزشی برای آنان است. بنابراین، شالوده اصلی این جریان (آموزش مدیران) باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، بررسی کیفی آموزش مدیران دولتی، مقوله ای است که با توجه به اثرگذاری سیستمی آن بر سایر بخش های مدیریتی و اجرایی کشور از اهمیت بالایی برخودار است. مبتنی بر اهمیت این موضوع، پژوهش حاضر که از نظر هدف کاربردی و از نظر بررسی متغیرها توصیفی و اکتشافی و در روش اجرا پیمایشی است، با استفاده از طیف وسیعی از داده هایی از محل توزیع پرسشنامه هدفمند و احصا دیدگاه 96 نفر ازصاحب نظران و کاربران این حوزه به دست آمده، موضوع کیفیت آموزش مدیران دولتی را در چهار حوزه مطالعات کارکردی، فرایندی، ساختاری و سیستمی مورد توجه و بررسی قرار داده است. نتایج این مطالعه که با استفاده از نرم افزار تحلیلی spss به دست آمده است نشان می دهد که ضعف تحقق پذیری اهداف و کاربرد ضعیف نظام آموزش مدیران در عرصه عمل در نظام آموزش مدیران، ضعف فرایند توسعه و تعمیق مهارت های مدیریتی در نظام آموزش مدیران، تغییر مکرر مشاغل و پست های سازمانی بدون توجه به شایستگی در نظام آموزش کلان و ضعف بازنگری و اصلاح قوانین نظام آموزشی آن مهمترین چالش های احصاء شده در چهار حوزه مطالعاتی مزبور هستند.

analysis of the quality of training for public sector managers in iran: a perspective on functional, processual, structural, and systemic challenges

the logic of national planning and development, akin to many countries worldwide, necessitates a consistent focus on the training of managers as a strategic, practical, and highly influential factor in national development. this focus encompasses a wide range of education, empowerment, excellence, and enhancement initiatives, with an emphasis on the community of managers within the country. undoubtedly, what significantly contributes to the improvement and further empowerment of managers is the quality of their training and the planning of their educational programs. therefore, the core foundation of this process—managerial training—must be given due attention. assessing the quality of managerial training in the public sector is a critical issue, as its systemic impact extends to other managerial and executive sectors of the country. given the significance of this matter, the present study, which is applied in its objective, descriptive and exploratory in its examination of variables, and survey-based in its methodology, investigates the quality of public sector managerial training. utilizing a broad dataset derived from targeted questionnaires and the opinions of 96 experts and practitioners in the field, the study explores the subject across four domains: functional, processual, structural, and systemic perspectives. the findings, analyzed through spss software, reveal that the primary challenges identified within these four domains are as follows:weak realization of objectives and inadequate application of managerial training systems in practice, deficient processes for developing and deepening managerial skills, frequent changes in organizational roles and positions without regard to competency, and insufficient review and reform of educational system regulations.