نقش نشانگر‌های زیستی در اختلالات اضطرابی

مقدمه: اختلالات اضطرابی از جمله شایع‌ترین بیماری‌های روانپزشکی هستند که شیوع آن‌ها همزمان با توسعه جوامع مدرن رو به افزایش است. سازمان بهداشت جهانی گزارش می‌دهد که تعداد افراد مبتلا به این اختلالات در سال‌های اخیر بیش از 1/5 برابر افزایش یافته است. این اختلالات طیف گسترده‌ای را شامل می‌شوند، از جمله اختلال اضطراب جدایی، لالی انتخابی، انواع فوبیا، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب فراگیر، اختلال پانیک و آگورافوبیا. مطالعات نشان می‌دهند که شیوع این اختلالات تقریباً دو برابر بیشتر در زنان نسبت به مردان است، و متاسفانه، میزان این شرایط در ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر بالاتر است.در سال‌های اخیر، استفاده از نشانگرهای زیستی (بیومارکرها) به‌عنوان ابزاری نوین برای تشخیص و درک بهتر بیماری‌های روانپزشکی، از جمله اختلالات اضطرابی، مورد توجه قرار گرفته است. بیومارکرها شاخص‌های قابل اندازه‌گیری هستند که می‌توانند وضعیت بیولوژیکی بدن یا شدت یک بیماری را منعکس کنند. هدف این مطالعه بررسی نقش بالقوه چندین نشانگر - مانند کورتیزول، هورمون رشد، سروتونین، انسولین، تستوسترون، کاتکول آمین‌ها، گاما آمینوبوتیریک اسید (gaba)، گلوکوکورتیکوئیدها، ایمونوگلوبولین‌ها، فاکتور رشد فیبروبلاست 2 و سیتوکین‌های التهابی - در بروز و تشدید اختلالات اضطرابی است. این فرضیه مطرح می‌شود که تغییرات در سطوح هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی کلیدی، مانند کورتیزول (هورمون استرس اصلی)، سروتونین (تنظیم‌کننده حیاتی خلق و خو) و gaba (انتقال‌دهنده عصبی بازدارنده اصلی در سیستم عصبی مرکزی)، ممکن است نقش مهمی در پاتوفیزیولوژی اختلالات اضطرابی ایفا کنند. علاوه بر این، مطالعه به دنبال بررسی نقش بالقوه فرآیندهای التهابی و اختلال در سیستم ایمنی در مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنایی این اختلالات است. نتیجه‌گیری: تغییرات مشاهده شده در سطوح بیومارکرهای خاص ممکن است در ایجاد اختلالات اضطرابی و تشدید علائم مرتبط با آن‌ها نقش داشته باشد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای اعتبارسنجی این نشانگرها و تثبیت سودمندی آن‌ها به‌عنوان ابزاری قابل اعتماد برای تشخیص، پیش‌بینی و درمان اختلالات اضطرابی ضروری است. 

the role of biomarkers in anxiety disorders

introduction: anxiety disorders are among the most prevalent psychiatric illnesses, with their incidence increasing alongside the development of modern societies. the world health organization reports that the number of individuals affected by these disorders has increased by more than 1.5-fold in recent years. these disorders encompass a wide spectrum, including separation anxiety, selective mutism, various phobias, social anxiety disorder, generalized anxiety disorder, panic disorder, and agoraphobia. studies indicate that the prevalence of these disorders is approximately twice as high in women as in men, and unfortunately, the rates of these conditions are higher in iran compared to many other countries. in recent years, the use of biomarkers has gained attention as a novel tool for diagnosing and better understanding psychiatric illnesses, including anxiety disorders. biomarkers are measurable indicators that can reflect the biological state of the body or the severity of a disease. this study aims to investigate the potential role of several markers—such as cortisol, growth hormone, serotonin, insulin, testosterone, catecholamines, gamma-aminobutyric acid (gaba), glucocorticoids, immunoglobulins, fibroblast growth factor 2, and inflammatory factors, in the occurrence and exacerbation of anxiety disorders. alterations in the levels of hormones and neurotransmitters like cortisol (the stress hormone), serotonin (mood regulator), and gaba (nervous system inhibitor) may play a significant role in the pathophysiology of anxiety disorders. furthermore, examining the role of inflammatory factors and the immune system in these disorders can contribute to a better understanding of the biological mechanisms underlying anxiety. conclusion: changes in the levels of certain biomarkers may contribute in the development of anxiety disorders and the exacerbation of their symptoms. however, further research is necessary to establish these markers as a more precise tool for the diagnosis, prediction, and treatment of anxiety disorders.