تاثیر پارامترهای خواب بر استرس شغلی در بین کارکنان بیمارستان

مقدمه: اختلالات خواب و استرس شغلی مسائل رایجی هستند که می‌توانند به طور قابل توجهی بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی افراد تاثیر بگذارند. با توجه به نیازهای مداوم مراقبت از بیمار، کارکنان بیمارستان به ویژه در برابر استرس شغلی و مسائل مربوط به خواب آسیب‌پذیر هستند. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین پارامترهای خواب و استرس شغلی در کارکنان بیمارستان انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی شامل 151 نفر از کارکنان بیمارستان بود که بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنسیت، شیفت کاری، شغل، فعالیت بدنی و مصرف مواد از طریق پرسشنامه جمع‌آوری شد. پارامترهای خواب، از جمله کیفیت خواب، بی‌خوابی و خواب آلودگی در طول روز، به ترتیب با استفاده از شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ (psqi)، شاخص شدت بی‌خوابی (isi) و مقیاس خواب‌آلودگی اپوورث (ess) مورد ارزیابی قرار گرفتند. سطح استرس شغلی با پرسشنامه hse اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین نمره psqiه6/47 ±3/45 بود که نشان دهنده کیفیت خواب ضعیف بود. میانگین نمره isiه12/33 ± 3/36 بود که نشان دهنده بی‌خوابی زیر آستانه در بین شرکت کنندگان است. میانگین نمره ess 4/80 ± 8/21 بود که نشان دهنده سطح متوسطی از خواب آلودگی در طول روز بود. استرس شغلی به طور قابل توجهی تحت تاثیر روابط محل کار و حمایت همکاران قرار گرفت. قابل ذکر است که همبستگی معنی‌داری بین نمرات psqi و ess با استرس شغلی یافت شد، در حالی که چنین رابطه‌ای برای نمرات isi مشاهده نشد. علاوه بر این، نمرات psqi به طور قابل توجهی با زیرمقیاس های کنترل شغل و تغییر استرس شغلی مرتبط بود، در حالی که نمرات ess ارتباط معنی‌داری با حمایت همکاران و زیرمقیاس تغییر استرس شغلی نشان داد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که بین کیفیت خواب و خواب آلودگی در طول روز با استرس شغلی رابطه معنی‌داری وجود دارد. این امر بر اهمیت اجرای مداخلات هدفمند برای رسیدگی به اختلالات خواب و کاهش استرس شغلی در بین کارکنان بیمارستان تاکید می‌کند. 

sleep parameters and its effect on the level of job stress in hospital employees

introduction: sleep disturbances and occupational stress are common issues that can significantly impact individuals’ physical, mental, and social well-being. due to the continuous demands of patient care, hospital staff are particularly vulnerable to both occupational stress and sleep-related issues. this study aims to examine the relationship between sleep parameters and occupational stress among hospital employees. materials and methods: this cross-sectional study included 151 hospital employees selected based on inclusion and exclusion criteria. demographic data, including age, gender, work shift, occupation, physical activity, and substance use, were collected via a questionnaire. sleep parameters, including sleep quality, insomnia, and daytime sleepiness, were assessed using the pittsburgh sleep quality index (psqi), insomnia severity index (isi), and epworth sleepiness scale (ess), respectively. job stress levels were measured with the hse questionnaire. results: the mean psqi score was 6.5 ± 3.5, reflecting poor sleep quality. the mean isi score was 36.4 ± 12.3, indicating sub-threshold insomnia among participants. the mean ess score was 8.24 ± 4.8, suggesting a moderate level of daytime sleepiness. job stress was significantly influenced by workplace relationships and support from colleagues. notably, significant correlations were found between psqi and ess scores with job stress, while no such relationship was observed for isi scores. furthermore, psqi scores were significantly associated with the job control and job stress change subscales, while ess scores showed significant associations with colleague support and the job stress change subscale. conclusion: the findings revealed a significant relationship between sleep quality and daytime sleepiness with job stress. this underscores the importance of implementing targeted interventions to address sleep disturbances and mitigate job stress among hospital staff.