>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر رژﻳﻢ‌ﻫﺎى ﻣﺨﺘﻠﻒ آﺑﻴﺎرى ﺑﺮ ﻛﺎراﻳﻰ ﻣﺼﺮف آب زعفران در خراسان رضوی (ﻣﻨﻄﻘه‌ باخرز)  
   
نویسنده مسافری ضیاالدینی حسن ,علیزاده امین ,رضوانی مقدم پرویز
منبع زراعت و فناوري زعفران - 1399 - دوره : 8 - شماره : 4 - صفحه:497 -510
چکیده    به منظور مطالعه عملکرد کمی گل و بنه زعفران در پاسخ به مدار های مختلف و حجم های مختلف آب آبیاری و برآورد کارائی مصرف آب آزمایشی در سال های زراعی 1397-1395 در شهر باخرز، به صورت کرت های نواری در قالب طرح بلوک‌ های کامل تصادفی اجرا شد. دور آبیاری به عنوان عامل افقی (فاکتور a) در چهار مدار (15 a1= ، 30 =a2 ، 45 a3= و 90 a4= روز) و حجم آب آبیاری بعنوان عامل عمودی (فاکتور b) در چهار حجم (250=b1 ، 500=b2، 1000=b3 و  1250=b4 متر مکعب درهکتار) انتخاب شد. نتایج  نشان داد، که بیشترین عملکرد گل و بنه زعفران در تیمارa2b3  (حجم کل آب 6000 مترمکعب در هکتار) بدست آمد. بیشترین کاهش عملکرد بنه در تیمار a4b1 (حجم کل آب 750 مترمکعب در هکتار) با کاهش 72.1 درصدی نسبت به a1b2 (حجم کل آب 5500 مترمکعب در هکتار) و کمترین عملکرد وزن تر گل در تیمار a4b1 (حجم کل آب 750 مترمکعب در هکتار) با کاهش 76.5 درصدی نسبت به a1b2 (حجم کل آب 5500 مترمکعب در هکتار) و کمترین عملکرد وزن بنه در تیمار با حجم a4b1 (حجم کل آب 750 مترمکعب در هکتار) با کاهش 70.6  درصدی نسبت به حجم a2b3 (حجم کل آب 6000 مترمکعب در هکتار) به دست آمد. همچنین نتایج بدست آمده از مقایسه کارایی مصرف آب زعفران تحت تاثیر اثر متقابل حجم و مدار مختلف آبیاری نشان داد که بیشترین کاهش کارایی مصرف آب بر مبنای وزن بنه در تیمار a1b4 (حجم کل آب 13750 متر مکعب در هکتار) با کاهش 85.4 درصدی نسبت بهa3b1  (حجم کل آب 1000 مترمکعب در هکتار) و بیشترین کاهش کارایی مصرف آب بر مبنای وزن گل در تیمار a1b4 (حجم کل آب 13750متر مکعب در هکتار) با کاهش 82.4 درصدی نسبت به a2b1 (حجم کل آب 1500 مترمکعب در هکتار) بدست آمد. با توجه به نتایج بدست آمده استفاده از حجم آبیاری 250 تا 500 متر مکعب در هکتار در مدار 30 روز (1500 تا 3000 مترمکعب در هکتار) برای حداکثر بهره وری آب در زراعت زعفران توصیه می شود.
کلیدواژه برﻧﺎﻣﻪ‌رﻳﺰى آﺑﻴﺎرى، بهره ‌وری آب، عملکرد بنه، عملکرد گل
آدرس دانشگاه فردوسی مشهد, دانشکده کشاورزی, گروه علوم و مهندسی آب, ایران, دانشگاه فردوسی مشهد, دانشکده کشاورزی, گروه علوم و مهندسی آب, ایران, دانشگاه فردوسی مشهد, دانشکده کشاورزی, گروه اگروتکنولوژی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved