نقش داعیان ایرانی در ادبیات تعلیمی فاطمیان (با تاکیدی بر ناصرخسرو قبادیانی)

وجود یک سازمان تبلیغی- تبشیری با نام «سازمان دعوت»، یکی از عوامل پیشرفت و توسعه فرقه اسماعیلیه بود که سرانجام منجر به تاسیس یکی از امپراتوری‌های بزرگ اسلامی به نام فاطمیان در قرن چهارم در مغرب و مصر شد. الموید فی‌الدین شیرازی، ناصرخسرو و...از جمله داعیان تاثیر گذار نهاد دعوت بودند.داعیان ایرانی نهاد دعوت، با تبیین و تحلیل تفکر اسماعیلی تلاش نمودند دعوت فاطمی را از طریق مسالمت‌آمیز در داخل و خارج قلمرو فاطمیان نشر دهند. در این راستا یکی از مهم‌ترین راهبردهای فرهنگی داعیان، استفاده از ادبیات تعلیمی باهدف تحکیم مبانی مذهبی فاطمی بود که سرآمد این اسلوب، داعی الدعات فاطمی « الموید فی‌الدین شیرازی» و حجت خراسان «ناصرخسرو قبادیانی» است. پژوهش حاضر به دنبال یافتن پاسخ این پرسش است که داعیان شیعی در جهت تحکیم مبانی قدرت امامت فاطمیان از ادبیات تعلیمی چه استفاده ای کردند؟ مطابق یافته‌های این پژوهش، داعیان از ادبیات تعلیمی در جهت تبیین ایدئولوژی و قدرت مذهبی- سیاسی خلفا بهره برداری کردند. این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه ای و با روش توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده‌ها و آثار مکتوب تاریخی و ادبی اسماعیلیه و به‌ویژه آثار « الموید فی‌الدین شیرازی» و «ناصرخسرو قبادیانی» سامان‌یافته است.

the role of iranian preachers in fatimid didactic literature(with an emphasis on naser khosrow qobadiani)

the existence of a preaching-evangelizing organization called da'wat organization was one of the factors of progress and development of the ismaili sect, which eventually led to the establishment of one of the great islamic empires called the fatimids in the 4th century in the maghreb and egypt. al-moayid fi al-din shirazi, nasser khosrow and etc. were among the influential inviters of the da'wa organization. by explaining and analyzing the ismaili thought, the iranian inviters of the da'wa organization tried to spread the fatimid da'wa in a peaceful way inside and outside the fatimid territory. in this regard, one of the most important cultural strategies of the preachers was the use of didactic literature with the aim of consolidating the fatimid religious foundations which the leader of this method is the great fatimid inviters, namely al-moayid fi al-din shirazi and hojjat khorasan naser khosrow qobadiani. the current research seeks to find the answer to the question, how did the shiite preachers use educational literature in order to consolidate the foundations of the power of the fatimid imamate? according to the findings of this research, claimants used didactic literature to explain the ideology and religio-political power of the caliphs. this research is organized by using library sources and descriptive-analytical method based on historical and literary ismailiyya data and works, especially the works of moayid fi al-din shirazi and naser khosrow qobadiani.