جریان‌های ایدئولوژیک مبنای موثر بر سیاست جنایی تقنینی افغانستان

اندیشه‌های حاکم و عقاید آرمانی همواره مولد ایدئولوژی های خاص در جوامع هدف بوده است. تداوم این ایدئولوژی موجب تحرک و خصیصه جاری بودن را در آن می‌افزاید. این واژه در سه قرن اخیر، تحت نفوذ اندیشه‌های متفکران عصر خود، پویایی خاصی را در زیستگاه بشر ایجاد کرده است. جریان‌های ایدئولوژیک مبنایِ لیبرالیسم و مارکسیسم با وصف تقابل‌گرایی در خصوص مفهوم عدالت و آزادی‌های فردی، از زمره ایدئولوژی‌های دخیل بر سیاست‌های کلی جوامع بشری عموماً و سیاست جنایی خصوصاً بوده است. سیاست جنایی به مثابه یک فن و هنر مبارزه با پدیده مجرمانه در افغانستان نیز تحت نفوذ این دو ایدئولوژی قرار داشته است. این کشور، در زمان حکومت‌های داوود خان، ببرک کارمل، حفیظ امین و دکتر نجیب، بر اثر نفوذ جریان مارکسیستی از کانال کشورهایی چون شوروی سابق، چین و ایران دارای سیاست جنایی تقنینی خاص خود بود؛ اما نتوانست از قابلیت اعتبار برخوردار باشد. افغانستان از تجربه تام گرایی نیز به نصیب نماند؛ لذا نقطه اوج تام‌گرایی را در ظهور طالبان و قوانین متحجر گونه آن ظاهر شد و اکنون نیز کم‌ و بیش وجود دارد. ظهور ایدئولوژی طالبانیسم نتیجه ناکامی مجاهدین در گفتمان اسلام گرایی سیاسی بر سر قدرت و تقسیم آن بود. افغانستان از تاثیرات جریان لیبرالیسم غربی بر سیاست جنایی تقنینی خود نیز بی‌بهره نبود و در مدت حکومت امان اله خان،(1929-1919)، دهه دموکراسی(1973-1963) و آغاز حکومت انتقالی در سال 1382 به ریاست حامدکرزای، پایبندی تقنینی خود را نسبت به اصول جریان فوق نشان داد.

Ideological movements involved in Afghanistan’s criminal-legislative policy

The dominant thoughts and ideal beliefs have always been the generators of specific ideologies in the target societies. The continuation of this ideology increases its mobility and current feature. In the last three centuries, this word, under the influence of the ideas of thinkers of this time, has created a special dynamism in human habitat. Ideological movements based on liberalism and Marxism, describing the confrontation over the concept of justice and individual freedoms, have been among the ideologies involved in the general policies of human societies in general and criminal policies in particular. Criminal policy, as a technique and art of fighting against crime in Afghanistan, has also been influenced by these two ideologies. This country, during the governments of Davood Khan, Babrak Karmal, Hafiz Amin and Dr. Najib, due to the influence of the Marxist movement through the channels of countries such as the former Soviet Union, China and Iran, had its own criminallegislative policy; But it could not be valid. Afghanistan has not been without its experience of totalism. Hence, the culmination of totalism appeared in the rise of the Taliban and its fossilizied laws, and it still exists more or less. The emersion of the ideology of Talibanism was the result of the failure of the Mujahideen in the discourse of political Islamism over power and its division. Afghanistan was not lack of the influence of Western liberalism on its criminallegislative policy and during the rule of Amanullah Khan (19291929), the decade of democracy (19631973) and the beginning of the transitional government in 2003 under the leadership of Hamid Karzai, showed its legislative fidelity to the principles of the above current