بهبود روش شناسایی موتور احتراق داخلی با هدف بهره گیری در نگاشت الگوی پایه

نگاشت موتورهای احتراق داخلی پیشرفته بسیار پیچیده است و نیاز به صرف زمان و هزینۀ هنگفت بر روی بستر آزمون دارد. پیچیدگی این امر نه فقط به دلیل تعداد زیاد متغیرهای نگاشت، بلکه به دلیل بهینه سازی همزمان مصرف سوخت و انتشار آلاینده است. این امر اساساً نگاشت را به مساله بهینه سازی چندمنظوره تبدیل میکند. علاوه براین، با افزایش تعداد متغیرهای تنظیمی، امکان نگاشت موتور، تنها با استفاده از بستر آزمون عملاً غیرممکن است؛ درنتیجه در این مقاله توسعه روش های نگاشت الگوی پایه با هدف دستیابی کامل به رفتار و درجات آزادی موتور احتراق داخلی به منظور کاهش زمان و هزینه نگاشت، بهبود دقت بهینه سازی و درنهایت بهبود راهبرد پایشی ارائه شده است. در راستای شناسایی الگوهای احتراق، جعبه ابزار الگوسازی به کمک روش های شناسایی هوشمند، توسعه یافتهاست و درراستای داده‌‍برداری بهینه، روش های طراحی آزمایش بررسی و متناسب با مساله پیش‌رو، روش مناسب با هدف پوشش سراسری و با کمترین تعداد داده، انتخاب شده است. در این تحقیق، مطالعه برروی موتور ملی ef7 موجود در اتاق آزمون شرکت ایپکو انجام شده است و نشان داده شد که به کمک طراحی آزمون پیشرفته به روش سوبل و الگوسازی با بهره‌گیری از شبکه عصبی عمیق، می‌توان تعداد داده‌های آزمایشگاهی مورد نیاز را از 5500 داده به 1500 داده کاهش داد. در نهایت برای تعیین بهینه متغیرهای تنظیمی، الگو آموزشدیده، جایگزین موتور واقعی گردیده است.