iranian efl studentteachers’ multiple intelligences and their selfefficacy: patterns and relationships

Nowadays, in line with trends in language teaching that follow the use of student-centered teaching/testing activities, there is growing consensus that students differ in their multiple intelligences. furthermore, self-efficacy is one of the determining factors of success for people almost in any context. assuming that the multiple intelligences profiles in tandem with self-efficacy of teachers may jointly work in shaping the efficiency and effectiveness of their teaching careers, this study investigated the relationship between iranian efl student-teachers’ multiple intelligences and their self-efficacy. thirty five male and female efl student-teachers from private language schools in urmia completed multiple intelligences (mckenzie 1999) and the teachers’ senses of efficacy scale (tschannen-moran and woolfolk-hoy, 2001) questionnaires. a positive large correlation was found between total multiple intelligence and total self-efficacy of the student-teachers. the amount of r square in regression analysis indicated that teachers’ self-efficacy is accounted for by their multiple intelligences, and intrapersonal intelligence played a pivotal role in predicting self-efficacy of these teachers. the most frequently used and favored abilities were found to be intrapersonal and existential intelligences. concerning self-efficacy sub-scales, teachers most reported to be self-efficacious in instructional strategies and student engagement. this study suggests that language teachers can benefit from multiple intelligences training programs and can apply the principles in their own classes in order to enhance the quality of the materials they deliver.

هوش های چندگانه دانشجومعلم های زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی ایرانی و اتکا به نفس آنها: الگوها و روابط

امروزه٬ هم راستا با گرایش­های آموزش زبان که به دنبال نهادینه کردن فعالیت های آموزشی و آزمون­سازی دانشجو محور هستند٬ پذیرش بیشتری در مورد تفاوت­های فردی و هوش های چندگانه دانشجویان وجود دارد. همچنین٬ اتکا به نفس یکی از عوامل تعیین­کننده موفقیت افراد تقریبا در هر بافتی می­باشد. با فرض اینکه نمایه­های هوش­های چندگانه در تعامل با اتکا به نفس معلم ها به صورت مشترک ممکن است میزان بهره وری و کارآیی آموزشی معلمان را شکل دهند٬ این مطالعه به بررسی رابطه بین هوش­های چندگانه دانشجومعلم های زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی و اتکا به نفس آنها پرداخته است. در این راستا، سی و پنج دانشجومعلم زن و مرد زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در موسسات خصوصی زبان ارومیه پرسشنامه­های هوش­های چندگانه مک کنزی (1999) و مقیاس اتکا به نفس معلمان (چاننموران و ولفلکهوی٬ 2001) را تکمیل کردند. در مجموع رابطه قوی مثبتی بین هوش­های چندگانه و اتکا به نفس دانشجومعلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارج حاصل شد. مقدار مجذور آر  (R Square)در تحلیل رگراسیون نشان داد هوش­های چندگانه اتکا به نفس معلمان را تعیین می­کند و هوش درونفردی در تعیین اتکا به نفس این معلمان نقش محوری دارد. بعلاوه بر اساس نتایج این پژوهش، بیشترین و محبوب­ترین توانایی٬ هوش­های درونفردی و وجودی بودند. در مورد زیرمجموعه های اتکا به نفس٬ دانشجومعلمان نشان دادند که در مقوله­های مشارکت دانشجو و راهبردهای آموزشی اتکا به نفس بیشتری دارند. بر اساس این مطالعه پیشنهاد می­شود که برنامه­های آموزشی هوش­های چندگانه برای معلمان تهیه و تدوین گردد و از این اصول در جهت تقویت و ارتقای کیفیت ارائه مواد درسی توسط معلمان بهره گرفته شود.