using ai applications to enhance efl learners' writing skills: empirical evidence from monica

Advances in generative artificial intelligence (ai), particularly large language models, offer new possibilities for language learning. this study, grounded in sociocultural theory, examined the impact of an ai assistant (monica) on english as a foreign language (efl) students' writing development. a total of 120 male students (aged 26–36, a2 proficiency) participated in a four-month in-service program. the participants were randomly assigned to either an experimental group, which engaged in ai-mediated collaborative writing, or a control group, which collaborated face-to-face. a sequential explanatory mixed-methods design was employed, integrating pretest–posttest measures, questionnaires and semi-structured interviews. quantitative analyses (split-plot anova) showed that the ai-assisted group significantly outperformed the control group in organization, language use, and mechanics, but not in content or vocabulary. importantly, students' perceptions shifted dramatically: while only 23% initially held positive expectations, 90% reported positive experiences post-intervention, highlighting the role of affective factors in technology adoption. qualitative data confirmed cognitive, metacognitive, and motivational benefits of ai interaction, but also revealed challenges including overreliance on ai, uncritical acceptance of feedback, difficulty integrating new vocabulary, and cognitive overload when faced with multiple corrections. sociocultural concerns, such as academic integrity, face-saving practices, and peer judgment, further influenced student engagement. from a theoretical standpoint, the study contributes to sociocultural scholarship by evidencing the ways in which student–ai interaction shapes and mediates writing development. pedagogically, it calls for intentional scaffolding to foster critical and reflective practices, reframing ai not as a functional tool but as a meaningful collaborator in the learning process.

استفاده از اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی برای تقویت مهارت نوشتاری زبان‌آموزان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی: شواهد تجربی از مونیکا

این مطالعه به بررسی تاثیر یک دستیار هوش‌مصنوعی (مونیکا) بر توسعه مهارت نوشتاری زبان‌آموزان پرداخته است. 120 زبان‌آموز مرد (با دامنه سنی 26 تا 36 سال و سطح زبانی (a2 در یک برنامه ضمن‌خدمت چهارماهه شرکت کردند. شرکت‌کنندگان در گروه آزمایش در فعالیت‌های نوشتاری مشارکتی با واسطه هوش مصنوعی و گروه کنترل در فعالیت‌های مشارکتی حضوری شرکت کردند. پژوهش با استفاده از روش ترکیبی تبیینی متوالی انجام شد و داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون، پرسشنامه و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. تحلیل‌های کمّی نشان داد که گروه با دستیار هوش‌مصنوعی در مولفه‌های سازمان‌دهی متن، کاربرد زبان و نگارش فنی عملکرد بهتری داشت، اما در حوزه محتوا و دایره واژگان تفاوت معناداری مشاهده نشد. نکته مهم اینکه نگرش زبان‌آموزان تغییر چشمگیری یافت: در حالیکه تنها 23 درصد از آن‌ها پیش از شروع دوره انتظارات مثبتی از این فناوری داشتند، 90 درصد پس از مداخله تجربه‌ای مثبت گزارش کردند که نشان‌دهنده نقش عوامل عاطفی در پذیرش فناوری است. داده‌های کیفی نیز مزایای شناختی، فراشناختی و انگیزشی تعامل با هوش‌مصنوعی را تایید کردند، اما در عین حال چالش‌هایی همچون وابستگی بیش ازحد به هوش‌مصنوعی، پذیرش بدون نقد بازخوردها، دشواری در ادغام واژگان جدید و فشار شناختی ناشی از مواجهه با اصلاحات متعدد را آشکار ساختند. دغدغه‌های فرهنگی-اجتماعی مانند مسائل مربوط به صداقت علمی، حفظ وجهه و قضاوت همسالان نیز بر میزان مشارکت زبان‌آموزان تاثیرگذار بود. از منظر نظری، این مطالعه با نشان دادن چگونگی شکل‌گیری و میانجی‌گری توسعه مهارت نوشتاری از طریق تعامل زبان‌آموز با هوش مصنوعی، به ادبیات نظریه فرهنگی-اجتماعی کمک می‌کند.