active learning as an approach to fostering efl learners’ speaking skills and willingness to communicate: a mixed-methods inquiry

Emerging as a novel instructional approach, active learning (al) is predicated on paving the way for students to actively explore knowledge and reflect on the learning processes. despite its robust theoretical foundations, al has rarely been implemented by english as a foreign language (efl) teachers in the iranian context. a lion’s share of this hesitation may be ascribed to the lack of strong empirical findings to underscore its advantages and disadvantages. to fill in this lacuna, this mixed-methods study inspected the effects of al on fostering efl learners’ speaking skills (sss) and willingness to communicate (wtc) in the iranian context. for this purpose, a total of 87 intermediate efl learners were selected using a convenience sampling method. they were homogenized through a key english test (ket) and randomly assigned to an experimental group (n = 26) and a control group (n = 25). afterward, a pre-test, interventions (lasting 18 75-miniute sessions held twice a week), and a post-test were administered. then, eight participants who actively participated in the interventions were invited to a focus group interview to express their perceptions of and experiences with al. the results of the independent samples t-tests documented that al substantially contributed to fostering the participants’ sss and wtc on the post-test. additionally, the qualitative findings of a thematic coding analysis yielded four overarching themes; facilitating knowledge construction, developing metacognitive awareness, promoting self-regulated learning, and fostering motivation. the findings provide a number of implications for pertinent stakeholders.

یادگیری فعال ‌بعنوان رویکردی برای تقویت مهارت‌های گفتاری و تمایل به برقراری ارتباط زبان‌آموزان زبان انگلیسی: یک مطالعه ترکیبی

یادگیری فعال که به‌عنوان یک رویکرد آموزشی جدید مورد توجه قرار گرفته است، ادعا می‌کند که راه را برای دانش‌آموزان برای کشف فعال دانش و تامل در فرآیندهای یادگیری هموار می کند. علیرغم مبانی نظری قوی، یادگیری فعال به ندرت توسط معلمان انگلیسی در محیط ایران مورد توجه قرار گرفته است. سهم بزرگی از این تردید ممکن است به فقدان یافته های تجربی قوی برای تاکید بر مزایا و معایب آن نسبت داده شود. برای پر کردن این کمبود، این مطالعه ترکیبی اثرات یادگیری فعال را بر تقویت مهارت‌های گفتاری زبان‌آموزان زبان انگلیسی و تمایل به برقراری ارتباط در ایران را بررسی می کند. برای این منظور، در مجموع 87 زبان آموز زبان انگلیسی با سطح زبانی متوسطه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آنها از طریق آزمون کت همگن شدند و به طور تصادفی به یک گروه آزمایش (26 نفر) و یک گروه کنترل (25 نفر) تقسیم شدند. پس از آن، یک پیش آزمون، آموزش (به مدت 18 جلسه 75 دقیقه ای دو بار در هفته) و یک پس آزمون برگزار شد. سپس، هشت شرکت کننده که به طور فعال در آموزش‌ها شرکت داشتند به یک مصاحبه گروهی دعوت شدند تا نگرش‌ها و تجربیات خود را از یادگیری فعال بیان کنند. نتایج آزمون‌های تی مستقل نشان داد که یادگیری فعال به طور قابل‌توجهی بر تقویت مهارت‌های گفتاری و تمایل به برقراری ارتباط در بین شرکت‌کنندگان در پس‌آزمون کمک کرد. علاوه بر این، یافته‌های کیفی یک تحلیل کدگذاری موضوعی، چهار تم کلی به ‌دست داد: تسهیل ساخت دانش، توسعه آگاهی فراشناختی، ترویج یادگیری خودتنظیمی و تقویت انگیزه. براساس یافته‌های تحقیق، تعدادی کاربرد برای ذینفعان مربوطه ارائه شد.