does interlanguage pragmatic measure enhancement change the data pattern? a mixed-methods approach

The field of interlanguage pragmatics has always reflected on its methodology and the validity of the collected data through various data collection methods. moreover, whether they approximate the authentic data has always been a serious concern in the field. drawing upon schauer’s (2009) taxonomy of the request speech act and its internal and external modification devices, the present study was an attempt to investigate the effects of enhancing discourse completion tasks (dcts). to this end, the requests of 30 efl students, produced via non-modified and modified dcts, were compared with their authentic requests recorded in the institutional classroom context. the findings revealed that the modified written discourse completion task (wdct) and the oral discourse completion task (odct) approximated the natural methodology in terms of the request head act and internal modification devices but not external modifiers. to investigate the deeper layers of the respondents' thoughts on dcts, unstructured interviews were also conducted. although the artificiality of the dcts and their test-like nature, in general, were regarded as the weak points of the dcts by the interviewees, they asserted that the modified dcts improved their self-confidence and understanding of the scenarios. the findings cautiously suggest that the modified version of dcts enjoys the positive features of both non-modified dcts, tapping pragmalinguistic and metapragmatic knowledge of the respondents, and partly, the natural methodology, eliciting the respondents’ sociopragmatic knowledge.

آیا تقویت آزمون های منظورشناسی کلام الگوی داده ها را تغییر می دهد؟ یک رویکرد ترکیبی

حوزه منظور شناسی کلام همواره از نحوه و طرح انجام پژوهش در این زمینه تاثیرپذیر بوده است وروایی داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق ابزارهای مختلف سنجش منظورشناسی کلام و همچنین تقریب اطلاعات جمع آوری شده از طریق این ابزارها با داده‌های معتبر همواره از دغدغه‌های جدی در این زمینه بوده است. با تکیه بر دسته بندی کنش گفتاری درخواستی شور (2009)، تحقیق حاضر به بررسی ارتقا آزمون های منظورشناسی کلام پرداخته است. برای این منظور، درخواست‌های 30 زبان آموز که توسط آزمون های منظورشناسی کلام اصلاح‌شده و اصلاح نشده تولید شده‌اند، با درخواست‌های مکالمات روزمره در محیط کلاس درس مقایسه شده اند. یافته ها نشان داد که آزمونهای منظورشناسی کلام نوشتاری و شفاهی از لحاظ هسته کنش گفتاری درخواست و اصلاح کنندگان داخلی درخواست ها اطلاعات مشابهی را جمع آوری کردند اما از لحاظ اصلاح کنندگان خارجی درخواست، شباهتی با مکالمات روزمره نداشتند. برای بررسی عمیق تر نظرات پاسخ دهندگان نسبت به آزمونهای منظورشناسی کلام، مصاحبه ای با شرکت کنندگان در تحقیق حاضر صورت گرفت. اگرچه تصنعی بودن آزمون های منظور شناسی کلام از سوی مصاحبه شوندگان به عنوان نقطه ضعف این ابزار سنجش ذکر شد، اما آنها اظهار داشتند که ارتقا سناریوهای آزمونها منجر به بالا رفتن اعتماد به نفس آنها و درک بهتر سناریوها شده است. یافته های این مطالعه حاکی از بهره بردن ابزار سنجش منظورشناسی کلام ارتقا یافته از ویژگی های مثبت نسخه های ارتقا نیافته این ابزار میباشد در جمع آوری اطلاعات و همچنین این ابزارتاحدی توانایی جمع اوری مکالمات روزمره را دارند.