synchronous-asynchronous blending or fully real-time course delivery? implications for distance language education

Parallel with the global outbreak of covid-19 disease in 2020 which widely affected the educational milieu, many institutions of higher education shifted to fully online blended and/or synchronous courses and programs. the extent to which each of these modalities (i.e. fully online blended courses versus online real-time ones) may contribute to language learners’ achievement is largely unknown. previous studies on blended learning (bl) across various disciplines including foreign language teaching have largely focused on courses featuring a combination of face-to-face and online sessions. this quantitative quasi-experimental study presents an attempt to compare the effectiveness of a fully online blended technical english course with a mix of online synchronous sessions and asynchronous interactive content with that of an online real-time course. the language achievement of 25 university level students attending this online blended course was compared with that of students in an online synchronous course. drawing on independent and paired sample t-test results obtained from two sets of pre and posttests, it was observed that while both groups performed significantly better in the final language achievement test, students in the fully online synchronous course outperformed those in the blended one. the findings speak to the significance of careful design of online blended courses in terms of session and content delivery along with the essence of increasing peer-to-peer and learner-teacher interaction opportunities to improve the effectiveness of these courses for language learners.

برگزاری دوره به صورت ترکیب جلسات همزمان-ناهمزمان یا به شکل جلسات برخط همزمان؟ نکاتی برای آموزش زبان از راه دور

به موازات شیوع جهانی بیماری کووید-19 در سال 2020 که به طور گسترده حوزه آموزش را تحت تأثیر قرار داد، بسیاری از مؤسسات آموزش عالی به دوره‌ها و برنامه‌های کاملا برخط ترکیبی و/یا همزمان روی آوردند. میزان اثرگذاری هر یک از این روش‌ها (یعنی دوره‌های ترکیبی کاملاً برخط در مقابل دوره‌های آنلاین با جلسات همزمان) در موفقیت زبان‌آموزان تا حد زیادی ناشناخته مانده است. پژوهش‌های پیشین انجام شده پیرامون یادگیری ترکیبی (BL) در رشته‌های مختلف از جمله آموزش زبان‌های خارجی بیشتر بر دوره‌هایی متمرکز بوده است که ترکیبی از جلسه های حضوری و آنلاین را شامل می‌شوند. پژوهش کمی شبه-تجربی حاضر تلاشی است برای مقایسه اثربخشی یک دوره کاملا برخط ترکیبی آموزش زبان انگلیسی فنی با مجموعه ای از جلسات همزمان برخط و محتوای تعاملی ناهمزمان با یک دوره برخط متشکل از جلسه های همزمان. پیشرفت زبانی 25 دانشجوی شرکت کننده در این دوره ترکیبی با دانشجویان حاضر در یک دوره برخط با جلسه های همزمان مقایسه شد. با استفاده از نتایج آزمون تی مستقل و زوجی به‌دست‌آمده از دو مجموعه پیش‌آزمون و پس‌آزمون، مشاهده شد که در حالی که هر دو گروه در آزمون نهایی پیشرفت زبان به طور قابل‌توجهی بهتر عمل کردند، دانشجویان شرکت کننده در دوره برخط متشکل از جلسه های همزمان عملکرد بهتری از دانشجویان دوره ترکیبی داشتند. این یافته ها بیانگر اهمیت طراحی دقیق کلاس های ترکیبی برخط از منظز ارائه جلسات و محتواست. یافته ها همچنین بر ضرورت افزایش تعامل میان فراگیرندگان و مدرس به منظور ارتقای اثرگذاری این دوره ها دلالت دارد.