iranian efl teachers’ conceptions and practices of communicative language teaching curriculum

Enabling learners to communicate both in an inter-personal level and with people of other nations is greatly emphasized in language learning programs. the present study seeks to analyze the conceptions of iranian teachers after they implemented the new communicative language teaching (clt) curriculum. to do so, two teachers were asked to record one session of their classes and subsequently participate in semi-structured interviews to elaborate on their rationale of what they did in the classroom. one of the teachers was a male with over 20 years of teaching experience, and the other was a female with almost the same years of teaching experience as the male. the analysis of the data showed wide discrepancies between teachers’ actual activities and the curriculum recommendations. the teachers highlighted their previous schooling as a student as well as contextual realities as factors influencing their teaching. the study highlighted the point that if teachers’ beliefs and the contextual realities are not in tune, teachers filter the curriculum in their own preferred ways leading to divergences from the proposed curriculum. therefore, the study has clear implications for curriculum developers to consider contextual realities when proposing any innovations. it can also be of use for teachers to be aware of the need to be more cautious when implementing a new curriculum.

نظرات و عملکرد معلمان ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی درمورد برنامه درسی ارتباطی آموزش زبان

توانمندسازی زبان آموزان برای برقراری ارتباط هم در سطح بین فردی و هم با مردم سایر ملل در برنامه های یادگیری زبان بسیار مورد تاکید است. پژوهش حاضر به دنبال تحلیل نظرات معلمان زبان انگلیسی ایرانی پس از اجرای برنامه درسی جدید آموزش زبان ارتباطی (CLT) است. برای انجام این کار، از دو معلم خواسته شد که یک جلسه از کلاس های خود را ضبط کنند و متعاقباً در مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته شرکت کنند تا در مورد منطق خود برای آنچه در کلاس انجام می دهند توضیح دهند. یکی از معلمان مردی بود که بیش از 20 سال سابقه تدریس داشت و دیگری خانمی بود که تقریباً همان تعداد سال سابقه تدریس داشت. تجزیه و تحلیل داده‌ها حاکی از تفاوت‌های گسترده‌ای بین فعالیت‌های واقعی معلمان و توصیه های برنامه درسی است. معلمان تحصیلات قبلی خود را به عنوان یک زبان‌آموز و همچنین واقعیت‌های زمینه‌ای را به عنوان عوامل مؤثر بر تدریس خود برشمردند. نتایج این مطالعه نشان دادند که اگر باورهای معلمان و واقعیت‌های زمینه‌ای با هم هماهنگ نباشد، معلمان برنامه درسی را به روش‌های ترجیحی خود فیلتر می‌کنند و این منجر به واگرایی از برنامه درسی پیشنهادی می‌شود. بنابراین، این مطالعه می‌تواند برای توسعه دهندگان برنامه درسی موثر باشد تا در هنگام پیشنهاد هر نوآوری، واقعیت‌های زمینه‌ای را در نظر بگیرند. این مطالعه همچنین می‌تواند برای افزایش آگاهی معلمان از لزوم احتیاط بیشتر در اجرای برنامه درسی جدید مفید باشد.