systemic theoretical instruction: the impact of three types of verbalization in l2 learners’ knowledge of passive voice

This article was intended to investigate and compare the impact of three types of verbalization within systemic theoretical instruction on the l2 learners’ knowledge of past voice. to this end, four efl intact classrooms from a high school in iran were chosen and randomly assigned to one control and three experimental groups. the experimental groups received their respective treatment, that is, communicated thinking, dialogic thinking and, communicated plus dialogic thinking while the control group received instruction about the same target structure, here, passive voice through a deductive lesson. the first part of the result proved that sti in its all conceptualizations was an effective pedagogical option. the result also showed that communicated and communicated plus dialogic procedures had an advantage over the dialogic one both in the immediate and delayed posttests. this finding could be attributed to the unique nature of communicated thinking combining the mediation through concepts of sti with the mediation through interaction of dynamic assessment.

آموزش ادراکی سیستمی: تاثیر سه نوع تفکر کلامی در یادگیری وجه مجهول توسط فراگیران انگلیسی به عنوان زبان دوم

این تحقیق سه نوع تفکر کلامی که در روش تدریس ادراکی جامع رایج است را مورد بررسی و مقایسه قرار داد تا تاثیر این سه شیوه به زبان آوری فکر را در فراگیری وجه مجهول در بین فراگیران زبان دوم مشخص کند. بنابراین چهار کلاس پایه دوازدهم از یک دبیرستان انتخاب شدند و به بطور تصادفی به سه گروه آزمایش و یک گروه گواه تقسیم شدند و به تمام دانش آموزان وجه مجهول آموزش داده شد. در واقع به هر کدام از سه گروه آزمایش به یکی از شیو‌ه‌های رایج آموزش ادراکی سیستمی: الف) تفکر کلامی درونی، ب) تفکر کلامی بیرونی، ج) تفکرکلامی درونی و بیرونی آموزش داده شد وبه گروه گواه به روش معمول استقرایی آموزش داده شد. نتایج تحقیق نشان داد که هر سه شیوه ادراکی سیستمی در یادگیری وجه مجهول توسط فراگیران موثربود. البته شایان ذکر است که از سه روش فوق دو روش تفکر کلام بیرونی و روش تفکر کلامی بیرونی و درونی از روش تفکر درونی موثرتر بودند. در حقیقت علت این برتری را می توان در ماهیت منحصر به فرد روش تفکربیرونی جست که همزمان به دو شکل باعث توسعه ذهنی می‌شود. شکل اول توسعه ذهنی از طریق مفاهیم می‌باشد که از ویژگی بارز آموزش ادراکی سیستمی است و شکل دوم حالت توسعه ذهنی از طریق تعامل می‌باشد که از ویژگی‌های بارز ارزیابی پویا است. به عبارتی دیگردر روش تفکر بیرونی بستری فراهم می‌شود تا دو مدل آموزش ادراکی سیستمی و ارزیابی پویا نمایان شوند.