motivating the unmotivated: making teacher corrective feedback work

It is often wrongly assumed that the provision of teacher corrective feedback naturally entails learners' attendance to and application of it, but learners have repeatedly been reported not to pay attention to teacher feedback due to lack of motivation and the distracting effect of the grades they receive. the present study was an attempt to tackle this problem. to do so, the technique named draft-specific scoring (nemati & azizi, 2013) was implemented. in dss, learners receive both teacher feedback and grades on their first drafts; however, they are given up to two opportunities to apply teacher feedback and revise their drafts accordingly. the scores they receive may improve as a result of the quality of revisions they make. students’ final score will be the mean score of all the grades they receive on the final drafts of their assignments. for this purpose of the present study, 57 iranian intermediate students attending the ‘advanced writing’ course at university of teheran, with an age range of 21 to 27 were studied in two groups. the gain score analysis and the spanova used showed the superiority of dss over more traditional methods in improving learners’ overall writing proficiency as well as fluency and accuracy of their written texts. moreover, no adverse effect was observed for the treatment group regarding the grammatical complexity of their texts. this indicates that in order to make teacher feedback work, there are a number of intervening variables one needs to consider, the most important of which being learners’ motivation to attend to teacher feedback.

ارزشیابی پلکانی: روشی برای ترغیب زبان آموزان به کاربرد بازخوردهای اصلاحی معلم در مهارت نوشتاری

در اغلب تحقیقات انجام شده درخصوص تاثیرگذاری بازخوردهای اصلاحی معلم در مهارت نوشتاری، به اشتباه ارائه چنین بازخوردهایی را همیشه با توجه زبان آموزان به این بازخوردها و کاربرد آن ها در نوشته های آتی ایشان همراه می دانند. این در حالیست که تحقیقات گذشته به پایین بودن میزان انگیزه زبان آموزان برای توجه به چنین بازخوردهایی اشاره دارد. همچنین مشکل دیگری که در این زمینه وجود دارد، تاثیر منفی ای است که ارزشیابی های کمّی بر میزان توجه زبان آموزان به نظرات و بازخوردهای معلم دارد. اغلب زبان آموزان به محض دیدن نمره ی خود برروی برگه، آن را به کنار می گذارند. این درحالیست که در اکثر موارد، امکان حذف ارزشیابی کمّی برای معلم وجود ندارد. درمطالعه حاضر برای حل این مشکل. از تکنیک ارزشیابی پلکانی (عزیزی، 2013، نعمتی و عزیزی، 2013) بهره برده شد. در این نوع ارزشیابی، زبان آموزان می توانند با اعمال نظرات و رهنمودهای معلم ویا حتی همکلاسی های خود، کیفیت نوشته های قبلی خود را بهبود بخشیده و در نتیجه نمرۀ خود را ارتقا دهند. این فرصت تا دو مرتبه برای هر تکلیف وجود دارد. در پایان دوره، نمرۀ نهایی زبان آموزان، میانگین تمام آخرین نمره هایی خواهد بود که هر فرد در آخرین اصلاح تکالیف خود دریافت کرده است. به این ترتیب زبان آموزان برای توجه به بازخوردهای معلم دلیل خوبی خواهند داشت بدون اینکه نمره دهی تاثیر منفی ای بر این امر داشته باشد. در مطالعه حاضر، 57 زبان آموز سطح میانی از دانشگاه تهران دردو گروه آزمایش و گواه شرکت داشتند، نتایج بررسی داده ها نشان داد که ارزشیابی پلکانی در مقایسه با روشهای سنتی می تواند منجر به پیشرفت توانایی کلی زبان آموزان در مهارت نوشتاری گردد. بعلاوه گروه آزمایش توانست در معیارهای روانی نوشتار و صحت نوشتار به طور معناداری از گروه گواه بهتر عمل نماید. همچنین در شاخص پیچیدگی نوشتار نیزگروه آزمایش برخلاف گروه گواه با افتی روبرو نشد.