اثربخشی رفتاردرمانی شناختی گروهی بر پرخاشگری، سازگاری اجتماعی و تعامل با همسالان در دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی

زمینه و اهداف: پرخاشگری و ناسازگاری در کودکان باعث اختلال رشدشان می‌شود. ‏رفتاردرمانی شناختی با اصلاح افکار و رفتار ناسازگارانه به حل این مشکلات کمک می‌کند. هدف از ‏پژوهش حاضر ارزیابی تاثیر رفتاردرمانی شناختی گروهی بر پرخاشگری و سازگاری اجتماعی و ‏تعامل با همسالان در دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی است.‏روش بررسی: در این پژوهش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل ‏30‏ ‏دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی (پنجم و ششم) شهرستان فسا به صورت در دسترس انتخاب و ‏به صورت تصادفی در دو گروه ‏15‏ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اعضای هر دو گروه قبل از ‏شروع جلسات به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. سپس گروه آزمایش در معرض مداخله رفتاردرمانی ‏شناختی قرار گرفت. مداخله طی ‏13‏ جلسه به صورت هفتگی و هر جلسه ‏60‏ دقیقه انجام شد. گروه ‏کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. هر دو گروه بعد از اتمام دوره‌ای مداخله به پرسشنامه‌ها پاسخ ‏دادند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سازگاری عاطفی بل، پرسشنامه تعامل با همسالان هادسون ‏و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری جمع‌آوری شدند. تجزیه وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون ‏تحلیل کوواریانس تک متغیره انجام گردید.‏یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد رفتاردرمانی شناختی بر سازگاری اجتماعی (‏0.001‏ ‏p<‎‏)، پرخاشگری ‏‏(‏0.001‏ ‏p<‎‏) و رابطه با همسالان (‏0.001‏ ‏p<‎‏) دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی در گروه آزمایش و در ‏مرحله پس‌آزمون اثرگذار بوده است.‏نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که رفتار درمانی شناختی می‌تواند در کاهش رفتارهای ‏پرخاشگرانه در کودکان و سازگاری کودک با محیط اجتماعی خودش و توانایی مهارت‌های ارتباطی ‏موثر با همسالان تاثیرگذار باشد.‏

the effect of group cognitive behavior therapy on aggression, social adjustment, and and peer interaction in male elementary school students

background and aims: aggression and maladjustment in children can disrupt their development. cognitive behavioral therapy (cbt) helps address these issues by modifying maladaptive thoughts and behaviors. this study aimed to evaluate the effects of group cbt on aggression, social adjustment, and peer interaction among elementary school boys.methods: the study employed a semi-experimental design with pre-test and post-test measures and a control group. thirty male students of 5th and 6th -grade from elementary schools in fasa city, iran were selected through convenience sampling and randomly assigned to either the experimental group (n=15) or the control group (n=15). both groups completed questionnaires before the intervention. the experimental group then participated in 13 weekly cbt sessions, each lasting 60 minutes, while the control group received no intervention. after the intervention period, both groups completed the questionnaires again. data were collected using bell’s emotional adjustment questionnaire, hudson’s peer interaction questionnaire, and bass and perry’s aggression questionnaire. data analysis was performed using univariate analysis of covariance.results: cbt had a significant effect on social adjustment (p<0.001), aggression (p<0.001), and peer relationships (p<0.001) in the experimental group at the post-test stage.conclusion: the findings suggest that group cbt is effective in reducing aggressive behaviors, improving social adjustment, and enhancing communication skills with peers among boys in elementary school.