اثربخشی درمان هیجان‌محور بر تحمل پریشانی، ترس از تجربه مثبت ‌و علائم روان‌تنی در افراد مبتلا به سوگ ناشی از کووید 19‌

زمینه و اهداف: مرگ ناشی از ویروس کرونا، حل فرایند سوگ را دشوار کرده است و زمینه ‏برای سوگ ابراز نشده یا پیچیده را تقویت می‌کند که اثرات مخرب و طولانی مدتی بر جای ‏می‌گذارد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان‌محور بر تحمل پریشانی، ترس از ‏تجربه مثبت و علائم روان‌تنی در افراد مبتلا به سوگ ناشی از کووید 19 انجام شد.‏روش بررسی:‏‎ ‎روش پژوهش نیمه‌آزمایشی و طرح آن از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه ‏کنترل در انتظار درمان بود. جامعه آماری تحقیق افراد مبتلا به سوگ ناشی از کووید 19 بود که به ‏صورت در دسترس20 نفر انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفی 10 نفر در گروه درمان ‏هیجان‌محور و 10 نفر در گروه کنترل در انتظار درمان قرار گرفتند. ابزار سنجش پرسشنامه‌های ‏تحمل پریشانی سیمونز و گاهر، پرسشنامه محقق ساخت ترس از تجربه مثبت و پرسشنامه علائم ‏روان‌تنی لاکورت بود. پس از اجرای پیش‌آزمون، گروه آزمایش طی ‏10‏ جلسه درمان هیجان‌محور ‏را دریافت کردند.‏یافته‌ها:‏‎ ‎نتایج یافته‌ها نشان داد که تاثیر درمان هیجان‌محور بر مولفه‌های تحمل پریشانی، ترس ‏از تجربه مثبت و علائم روان‌تنی معنادار بود (‏0.05‏ ‏p<‎‏).‏نتیجه‌گیری:‏‎ ‎با توجه به یافته‌های به دست آمده، به منظور افزایش سطح بهزیستی ‏روان‌شناختی، افراد مبتلا به سوگ، می‌توانند از مداخلات روان‌شناختی درمان هیجان‌محور بهره‌مند ‏شوند.‏ 

the effectiveness of emotion-focused ‎therapy on distress tolerance, fear of ‎positive experience, and ‎psychosomatic symptoms in ‎individuals experiencing grief due to ‎covid-19‎

background and aims: deaths caused by the coronavirus have complicated ‎the grieving process, often leading to unexpressed or complicated ‎grief with severe and long-lasting consequences. this study aimed to ‎investigate the effectiveness of emotion-focused therapy on distress ‎tolerance, fear of positive experience, and psychosomatic symptoms ‎in individuals suffering bereavement related to covid-19.‎methods: this semi-experimental study employed a pre-test/post-test ‎design with control group. the sample consisted of 20 individuals ‎experiencing grief due to covid-19, selected through convenience ‎sampling. participants were randomly assigned to either the emotion-‎focused therapy group (n = 10) or the control group (n = 10). ‎measures included simmons and gaher’s distress tolerance ‎questionnaire, a researcher-designed fear of positive experience ‎questionnaire, and lacourt’s psychosomatic symptoms ‎questionnaire. following the pre-test, the experimental group ‎underwent 10 sessions of emotion-focused therapy.‎results: findings indicated that emotion-focused therapy had a ‎significant positive effect on distress tolerance, fear of positive ‎experience, and psychosomatic symptoms (p<0.05).‎conclusion: the results suggest that emotion-focused therapy can ‎effectively enhance psychological well-being in individuals grieving ‎losses caused by covid-19. such interventions may be beneficial in ‎addressing the emotional and psychosomatic challenges associated ‎with bereavement.‎