تحلیل ساختار و کارکردهای کلان‌روایت‌ها در قصاید مدحی( مطالعه موردی قصاید فرخی سیستانی)

متن و معنی قصاید مدحی، در ساختاری روایی ساماندهی می‌شود. شاعر تلاش می‌کند تا بر اساس تاریخ، تجربه  و علوم مختلف، روایت‌های خرد را که قدرت نظام‌سازی ندارند به حاشیه براند یا آنها را در روایتی جامع و واحد که سیاست و مذهب حاکم از آن حمایت می‌کنند، حل نماید. همین امر موجب شکل‌گیری کلان‌روایتهایی مانند آزادی و عدالت، رفاه و توسعه و در نتیجه «سایۀ خدا بودن پادشاه» در قصاید مدحی است. این روایت‌های ساخته شده، دیگر نیاز به تایید یا تصدیق علمی و بیرونی ندارد، بلکه بلاغت درونی شعر و قرارداشتن شاعر در ساختار قدرت، مشروعیتی درونی به آن‌ها می‌دهد.  در این مقاله تلاش شده تا با روشی توصیفی و تحلیلی و با تاسی از اندیشه‌های فرانسوا لیوتار، به این پرسش پاسخ داده شود که ساختار و شیوه‌های شکل‌گیری کلان‌روایت‌ها در قصاید مدحی چگونه است؟. می‌توان کلیت‌سازی، بدیهی‌ جلوه‌دادن حقیقت‌های ایدئولوژیک، مشروعیت‌بخشی‌های زبانی، طرد و جذب، گفتمان‌سازی و نفی تناقضات اجتماعی، از مهمترین پیامدهای زبانی و معنایی شکل‌گیری کلان‌روایت در قصاید مدحی دانست.

analysis of the structure and functions of metanarratives in praise poems( case study: odes of farrokhi sistani)

the text and meaning of the poems of praise are organized in a narrative structure. the poet tries to marginalize micro-narratives that are not capable of systematization based on history, experience and various sciences. or solve them in a comprehensive and unified narrative supported by the ruling politics and religion. this leads to the formation of metanarratives such as freedom and justice, prosperity and development, and as a result, the shadow of god in praise poems. these narrations no longer need scientific or external confirmation, but the inner rhetoric of poetry and the poet's place in the power structure gives them internal legitimacy. in this article, an attempt has been made to study the structure and methods of formation of metanarratives in praise poems in a descriptive and analytical method and using the ideas of françois lyotard. generalization, the obvious display of ideological truths, linguistic legitimacy, rejection and absorption, discourse, and the negation of social contradictions, are among the most important linguistic and semantic consequences of the formation of metanarrative in praise poems.