بررسی وضعیت اجتماعی و سیاسی روستاهای ایران در عصر ایلخانان مغول

ساختار اجتماعی جامعه ی ایرانی، هزاران سال است که از دو نوع ترکیب جمعیتی؛ شهری و روستایی، ترتیب یافته و تشکیل شده است. روستاهای ایران در آغاز سده هفتم هجری دارای بافت اجتماعی و سیاسی خاص خود بودند که گرفتار هجوم مغول و ویرانی گشتند. در زمان هجوم مغول اکثر ساکنان ایران را روستاییان تشکیل می دادند، از زمان آغاز حمله مغول تا تشکیل دولت ایلخانان حدود چهل سال ساکنان این سرزمین در گیر جنگ و خونریزی شدند که عواقب جبران ناپذیری چون کشتار دسته جمعی، تخریب روستاها و از بین رفتن زبر ساخت های کشاورزی را در پی داشت.یافته های تحقیق حاکی از آن است که هجوم بیابان گردان کوچ رو مغول به ایران و نیاز آنان به دسترسی به مراتع و چمنزارها، و رویارویی با مردم یک جانشین ( شهر و روستا) نه تنها رشد و رونق و آبادانی روستاها را به انزواء کشاند ،بلکه تغییراتی را نیز در بافت اجتماعی و سیاسی روستاها ایجاد نمود ، این رکود تا عصر غازان خان و وزیرش خواجه رشیدالدین فضل الله طول کشید .گر چه در زمان غازان با اهتمام وزرای مسلمانش تلاشهایی جهت اصلاحات اقتصادی با تکیه بر اصلاح مالکیت زمین شکل گرفت، که تا حدودی موثر واقع شد، اما بنا به گفته ی محققین و پژوهش گران هرگز وضعیت روستاها را به قبل از هجوم اردوی مغول باز نگرداند و تاثیر عمیق سیاسی و اجتماعی آن عصر تا مدتها بر چهره ی روستاها باقی ماند.

a study of the social and political situation of iranian villages in the age of the mongol ilkhanates

the social structure of iranian society has been organized and composed of two types of population composition for thousands of years: urban and rural. iranian villages had their own social and political context at the beginning of the seventh century ah, which was subject to mongol invasion and destruction. at the time of the mongol invasion, most of the inhabitants of iran were villagers. from the beginning of the mongol invasion until the formation of the ilkhanate state, the inhabitants of this land were involved in war and bloodshed for about forty years, which led to irreparable consequences and outcomes such as mass killings, the destruction of villages, and the destruction of agricultural infrastructure. the findings of the research indicate that the invasion of the nomadic mongol desert dwellers into iran and their need for access to pastures and grasslands and confrontation with sedentary people (urban and rural) not only led to the isolation of the growth, prosperity, and development of the villages, but also created changes in the social and political context of the villages. this stagnation lasted until the era of ghazan khan and his minister, khaja rashid al din fazlullah. although during the time of ghazan, with the efforts of his muslim ministers, efforts were made towards economic reforms based on land ownership reform, which were somewhat effective, according to researchers and scholars, the situation of the villages never returned to the state before the mongol invasion, and the profound political and social impact of that era remained on the face of the villages for a long time.