اثربخشی پارادوکس درمانی (ptc) با نگاه تحلیلی بر نشانه های اضطراب، افسردگی و علایم تروما در قربانیان بحران جنگ

زمینه و هدف: پیامدهای روانی جنگ برای بازماندگان شدید است و نیازمند مداخله درمانی است. این مطالعه اثربخشی پارادوکس‌درمانی (ptc) را در کاهش علائم اضطراب، افسردگی و تروما در افراد قربانی شرایط جنگی بررسی کرد.روش: این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح تک‌گروهی سری‌های زمانی روی 12 قربانی جنگ (8 زن، 4 مرد) با علائم اضطراب، افسردگی و تروما انجام شد. مداخله شامل 6 جلسه درمان انفرادی بر اساس پروتکل پارادوکس‌درمانی (ptc) بود و اثرات آن با تاثیر رویداد تروما (ies-r؛ 1997)، پرسشنامه اضطراب بک (bai، بک و اپستین، 1993)، پرسشنامه افسردگی بک (bdi-ii؛ بک و همکاران، 1988) و پرسشنامه ارزیابی نتایج درمان (tosrs، بشارت، 1395) در سه مرحله ارزیابی شد.یافته‌ها: نتایج کاهش معنادار آماری در تمام متغیرهای مورد مطالعه را نشان داد (p<0.001). اندازه اثر بسیار بزرگ برای تاثیر رویداد تروما (η²=0.96)، اضطراب (η²=0.82)، افسردگی (η²=0.79) و ارزیابی نتایج درمان (η²=0.99) به دست آمد. آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که بهبودی در تمام متغیرها از پیش‌آزمون به پس‌آزمون و پیگیری حفظ شده است (p<0.001). نتیجه‌گیری: درمان پارادوکسی در کاهش علائم روانشناختی مرتبط با ترومای جنگ موثر است و می‌تواند به عنوان یک رویکرد درمانی کارآمد مورد توجه قرار گیرد. به دلیل حجم نمونه کوچک و عدم وجود گروه کنترل، تعمیم پذیری یافته ها محدود است. بنابراین، توصیه می شود تحقیقات آینده از نمونه های بزرگتر با طرح های کنترل شده تصادفی برای ارزیابی قوی تر اثربخشی مداخله استفاده شود.

effectiveness of paradoxical therapy with an analytical perspective on anxiety, depression and trauma symptoms in victims of war crises

background and objective: war conditions have severe psychological consequences for survivors. this study aimed to examine the effectiveness of paradoxical therapy (ptc) in reducing anxiety, depression, and trauma-related symptoms among war victims.method: this research employed a quasi-experimental design with a single-group interrupted time series. participants included 12 individuals (8 women and 4 men) who were survivors of the iran–iraq war and exhibited clinical symptoms of anxiety, depression, and trauma. the intervention consisted of six weekly individual therapy sessions based on the ptc protocol. assessments were conducted at three time points—pre-intervention, post-intervention, and 30-day follow-up—using the impact of event scale–revised (ies-r; 1997), beck anxiety inventory (bai; beck & epstein, 1993), beck depression inventory-ii (bdi-ii; beck et al., 1988), and therapy outcome self-report scale (tosrs; besharat, 2016). data were analyzed using repeated-measures anova and bonferroni post hoc tests.results: findings indicated statistically significant reductions in all outcome variables (p < 0.001). very large effect sizes were observed for trauma impact (η² = 0.96), anxiety (η² = 0.82), depression (η² = 0.79), and therapy outcome assessment (η² = 0.99). bonferroni post hoc tests demonstrated that improvements in all variables were maintained from post-intervention to follow-up (p < 0.001). participants’ verbal reports also indicated enhanced mood regulation, emotional regulation, and mental calmness.conclusion: paradoxical therapy, using time-scheduled symptom prescription techniques, is effective in reducing psychological symptoms associated with war-related trauma and can be considered an efficient therapeutic approach.