اثر بخشی آموزش گروهی رویکرد مثبت اندیشی بر خودکارآمدی و خودکنترلی شناختی زنان تحت درمان مواد مخدر

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش گروهی رویکرد مثبت‌اندیشی بر خودکارآمدی و خودکنترلی شناختی زنان تحت درمان مواد مخدر شهر زاهدان صورت پذیرفت. روش: روش پژوهش حاضر کمی از نوع نیمه آزمایشی به همراه گروه آزمایش و گواه با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با دوره پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان تحت درمان مواد مخدر مراجعه‌کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر زاهدان در سال 1402 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس تعداد 30 نفر انتخاب شدند و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایگزین گردیدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مقیاس خودکارامدی شرر (1982) و پرسشنامه خودکنترلی شناختی گراسمیک و همکاران (1993) بودند. پروتکل اجرای رویکرد مثبت‌اندیشی براساس طرح آموزشی سلیگمن و همکاران (2006) در طی 9 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت جلسات هفتگی و هر هفته دو جلسه بر روی اعضای گروه آزمایش اجرا شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون های میانگین، انحراف معیار،کولموگوف -اسومیرنوف، لووین و تحلیل کوواریانس بهره برده شد. همچنین، تجزیه و تحلیل داده‌ها در محبط نرم‌افزار آماری spss نسخه 26 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش گروهی رویکرد مثبت اندیشی بر خودکارآمدی و کنترل شناختی زنان تحت درمان مواد مخدر اثربخش بوده است .نتیجه گیری: بنابراین با توجه به نتایج پژوهش، استفاده از رویکرد مثبت اندیشی در جهت افزایش خودکارآمدی و کنترل شناختی زنان تحت درمان مواد مخدر با هدف ارتقاء بهزیستی روانشناختی و سلامت روان آنان پیشنهاد می شود.

the effectiveness of positive thinking group trainig on self- efficacy and cognitive self control in women undergoing drug treatment

background and objective: the present study aimed to evaluate the effectiveness of group training in positive thinking on self-efficacy and cognitive self-control of women undergoing drug treatment in zahedan.method: the present study was a quantitative quasi-experimental study with experimental and control groups with a pre-test and post-test design with a 3-month follow-up period. the statistical population included all women undergoing drug treatment referring to addiction treatment centers in zahedan in 1402. using the available sampling method, 30 people were selected and randomly assigned to two experimental groups (15 people) and control groups (15 people). data collection tools included the scherer self-efficacy scale (1982) and the grasmick et al. (1993) cognitive self-control questionnaire. the protocol for implementing the positive thinking approach was based on the seligman et al. (2006) educational plan, and was implemented on the experimental group members during 9 90-minute sessions, weekly sessions, with two sessions per week. in order to analyze the data, the mean, standard deviation, kolmogorov-osmirnov, levine and analysis of covariance tests were used. also, data analysis was performed in the spss statistical software version 26.findings: the results showed that group training in the positive thinking approach was effective on the self-efficacy and cognitive control of women undergoing drug treatment.conclusion: therefore, according to the results of the study, the use of the positive thinking approach is recommended to increase the self-efficacy and cognitive control of women undergoing drug treatment with the aim of improving their psychological well-being and mental health.