بازنمایی فرایند شکل‌گیری پایداری زندگی در زوج‌های ایرانی: مطالعه‌ای به روش نظریه برخاسته از داده‌ها

طبق گزارش مرکز ملی آمار ایران (1400)، نسبت آمار ازدواج به طلاق (3 به 1) و بیشترین تعداد طلاق مربوط به 1 الی 5 سال اول زندگی است. با توجه به پیامدهای اجتماعی و فرهنگی مرتبط با طلاق، واکاوی عمیق فرایند و عوامل مربوط به پایداری زندگی مشترک در راستای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، میان زوجین ایرانی اهمیت و ضرورت فراوانی پیدا می‌کند. در این راستا تحقیقی باهدف بازنمایی فرایند شکل‌گیری پایداری زندگی میان زوج‌های ایرانی انجام گرفت. بدین منظور 11 زوج با استفاده از روش نمونه‌گیری ملاکی و سپس گلوله برفی انتخاب شد. پژوهش با رویکرد تحقیق کیفی، روش نظریه برخاسته از داده‌ها و طرح سیستماتیک اشتراوس و کربین با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت. مرور و مقایسه متوالی داده‌ها، به استخراج 350 کد اولیه، 25 زیر مقوله، 8 مقوله شد. از میان مقولات، عاملیت بخشی به شایستگی‌های مرتبط بادوام ازدواج به‌عنوان مقوله محوری (مرکزی) شناسایی شد. زندگی مشترک یک رویداد محسوب نمی‌شود بلکه یک‌ روند و فرایند است که تحت تاثیر عوامل روان شناختی-شخصیتی، اخلاق و ارزش‌ها، زمینه‌های مشترک فردی و زوجی، اشتغال و درامد، شکل‌گرفته و باوجود زمینه‌های مساعد، چون سلامتی و توان ایفای نقش در زندگی، عوامل تعاملی-فرهنگی-اجتماعی و زمینه‌های خانوادگی بوده و با استفاده از راهبردهای موثر (مهارت‌های زندگی فردی و اجتماعی) در نهایت منجر به بالندگی فردی و اجتماعی می شود؛ ازاین‌رو اگر زوجین مسیر را طبق این فرایند با تعامل یکدیگر پیش برند، احتمالاً دوام ازدواج و پایداری زندگی را از لحاظ کمیّت و کیفیت تجربه خواهند نمود.

explaining the process of transmogrification of marriage stability in iranian couples

iran’s statistical center reports that the marriage-to-divorce ratio in 2021 was 3 to 1. it mentions that most divorces occur between 1 and 5 years of marriage. the social and cultural implications of these reports and the emphasis of most existing studies on divorce risk factors necessitate an in-depth analysis of the process and factors contributing to the sustainability of cohabitation of iranian couples concerning the family protection and young population act. accordingly, the paper explores life stability among iranian couples. so, 11 iranian couples were selected using the criteria and snowball sampling methods. semistructured interviews were conducted based on strauss and corbin’s grounded theory and systematic design. following the sequential review and data comparison, 350 primary codes, 25 subcategories, and eight categories were extracted from causal, contextual, interventional-environmental, and strategy and outcome conditions. among the categories, assigning agency to the eligibilities concerning marriage durability was the main category. sustainable life is a multi-level and multi-dimensional phenomenon influenced by various pre- and post-marriage factors. sustainable life is not an event but a trend and a process forged under the influence of psychological-personality factors, ethics, and values, joined by the individual, paired contexts, employment, and income; one that, with favorable and essential areas can assist couples to adopt effective strategies in different real-world scenarios through interactive and sociocultural factors and family conditions, and thrive individually and socially. if couples take a route through interaction, they will experience a lasting marriage life in quantity (over 20 years) and quality.