ارزیابی تاثیر یک روش جدید استفاده از آب باران در استقرار پوشش گیاهی، احیای اراضی و کنترل گرد و غبار

در این پژوهش، با استفاده از فناوری‌های نوین و مدل الگویی احیاء خاک، راه کاری جامع برای احیای اراضی دلتایی بیابانی کانون گرد و غبار، در یکی از کانون های منشا گرد و غباردر ناحیه‌ای هندیجان (استان خوزستان) ارائه شده است. در سال 1380 سه استان کشور با معضل ریزگرد مواجه بوده اند که بعد از 5 سال دوبرابر و پس از ده سال معضل به 14 استان گسترش یافته است. گرچه طوفان ‌های بزرگ به‌صورت مکرر اتفاق نمی افتد ولی در صورت وقوع در مسیر حرکت می تواند تقویت و یا تضعیف شده و تداوم و آسیب فرامنطقه ای بیش‌تری وارد کند. لذا اقدامات کنترل منشاء محلی می تواند منجر به کنترل گرد و غبار منطقه‌ای و کاهش شدت، غلظت و تداوم طوفان های فرامنطقه ای شود. این پژوهش از رویکردی چندجانبه بهره برده که شامل استفاده از بارش‌های فصلی و سیلاب ناگهانی برای احیای خاک، آبخوان‌داری، خاک‌شویی، به‌کارگیری اقدامات بیومهندسی و کاشت گیاهان مقاوم به خشکی، کاهش شوری و تبخیر و حفظ رطوبت خاک می‌شود. اجرای این مدل در 1000 هکتار از اراضی دلتایی، منجر به احیای زمین و کنترل موثر گرد و غبار با پایداری بلندمدت و منافع اجتماعی شده‌است. از دستاوردهای مهم این طرح، عدم ضرورت انتقال صدها میلیارد مترمکعب از منابع متعارف آبی با هزینه‌های گزاف، جلوگیری از شور و قلیایی شدن اراضی، حذف استفاده از مالچ نفتی (که علاوه‌بر پرهزینه بودن از نظر محیط‌زیستی نیز آسیب‌زا بوده) و احیاء یکپارچه اراضی به‌صورت کامل به‌عنوان یک گزینه پایدارتر شده است. این مدل نوین می‌تواند الگویی کارآمد برای احیای سایر مناطق آسیب‌دیده از فرسایش خاک و گرد و غبار باشد و نقش مهمی در توسعه پایدار اراضی و بهبود شرایط محیط، تولید محصولات علوفه ای، خوراکی و صنعتی با مزیت محیط‌زیستی بالاتر، هزینه کم‌تر و پایداری بالاتر ایفا کند. 

assessing the impact of a new method of rainwater use on vegetation restoration, land reclamation, and dust control

in this study, using modern technologies and a model for soil rehabilitation, a comprehensive solution is proposed for the restoration of alluvial desert lands in an area near hendijan (one of the hot spots in khuzestan province). in the year 2001, three provinces faced the issue of fine dust; after five years, the problem doubled, and after ten years, it expanded to 14 provinces. although large dust storms do not occur frequently, when they do happen along their path, they can be either amplified or weakened, resulting in prolonged and more widespread regional damage. therefore, implementing local source control measures can lead to regional dust control and reduce the intensity, concentration, and persistence of widespread dust storms. the study adopts a multi-dimensional approach that includes: using seasonal precipitation and flash floods for soil rehabilitation, aquifer recharging and soil leaching, employing bioengineering measures and planting drought-resistant vegetation, reducing salinity and evaporation, as well as preserving soil moisture. implementing this model on 1,000 ha of alluvial lands has led to land restoration and effective, long-term control of dust storms with accompanying social benefits. important outcomes of the project include: eliminating the need to transfer hundreds of billions of cubic meters from conventional water resources at high costs, preventing the salinization and alkalization of lands, eliminating the use of oil-based mulches (which are not only expensive but also environmentally harmful), achieving a fully integrated rehabilitation of the lands as a more sustainable option (in contrast to point-wise planting of 200 low-yield trees per ha, which incurs several times higher costs and comes with maintenance and environmental challenges). this innovative model can serve as an efficient framework for the rehabilitation of other areas affected by soil erosion and dust storms. it plays an important role in sustainable land development and the improvement of environmental conditions, as well as in the production of forage, food, and industrial products with higher advantages, lower costs, and greater sustainability.