بررسی تاثیر دهانشویه اکیناسه بر شیوع پنومونی وابسته به ونتیلاتور در بیماران بخش‌های مراقبت ویژه

چکیده زمینه و هدف: پنومونی وابسته به ونتیلاتور جز شایع‌ترین عفونت‌های بیمارستانی در بخش مراقبت‌های ویژه است. یکی از روش‌های مراقبتی که می‌تواند بر کاهش پنومونی وابسته به ونتیلاتور موثر باشد، دهانشویه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر دهانشویه اکیناسه بر شیوع پنومونی وابسته به ونتیلاتور در بیماران بخش‌های مراقبت ویژه صورت گرفت.مواد و روش‌ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی است که جامعه آماری آن را بیماران دارای لوله تراشه بستری در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های آموزشی شهر اراک در سال 1393 تشکیل دادند. 70 بیمار به روش هدفمند وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله دو بار در روز دهانشویه اکیناسه و گروه کنترل دو بار در روز دهانشویه نرمال سالین دریافت کردند. میزان بروز پنومونی با استفاده از معیار امتیاز بالینی عفونت ریوی (cpis) قبل از مداخله و روز پنجم مداخله مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از آزمون‌های آماری کای دو، تی مستقل و آزمون دقیق فیشر تحت نرم افزار آماری 16 spss تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: شیوع پنومونی وابسته به ونتیلاتور در گروه نرمال سالین 60 درصد و در گروه اکیناسه 4/51 درصد بود. آزمون آماری کای دو تفاوت معنی‌داری را بین دو گروه نشان نداد.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها اکیناسه تا حدودی می‌تواند میزان بروز پنومونی در بیماران وابسته به ونتیلاتور را کاهش دهد، اما انجام تحقیقات بیشتری در این زمینه ضروری است.