بررسی توان خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت با نوروپاتی محیطی و نیازهای مرتبط با آن بر اساس الگوی خودمراقبتی اورم

زمینه و هدف: دیابت، با عوارض متعددی همراه است که یکی از شایع‌ترین آن‌ها نوروپاتی می‌باشد. این بیماری در زنان شیوع بیشتری دارد و در صورت نقص در خودمراقبتی و برآورده نساختن نیازهای مرتبط با آن، می‌تواند منجر به‌بروز عوارض متعدد و یا حتی مرگ شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین توان خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت با نوروپاتی محیطی و نیازهای مرتبط با آن بر اساس الگوی خودمراقبتی اورم انجام گردید.مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی–مقطعی بر روی زنان مبتلا به دیابت با نوروپاتی محیطی تحت پوشش کلینیک? دیابت یکی از بیمارستان‌های شهر گناباد در سال 1393 انجام گردید. 120 بیمار به روش دردسترس انتخاب شدند. ابتدا نوروپاتی بیماران با استفاده از ابزار میشیگان و سیستم درجه بندی بالینی تورنتو تعیین شد و سپس داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سنجش نیازهای خودمراقبتی و پرسشنامه توان مراقبت از خود در بیماران مبتلا به دیابت مبتنی بر الگوی خودمراقبتی اورم گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون کای‌اسکویر تحت نرم افزار آماری 17 spss صورت گرفت.یافته‌ها: توان خودمراقبتی 7/71% مشارکت کنندگان در سطح ضعیف با میانگین و انحراف معیار 48/8 ± 72/33 بود و طبق نیازسنجی انجام شده، در حیطه‌های دانش، نگرش و عملکرد به‌ترتیب، 8/10%، 8/0% و 5/52 % افراد در سطح ضعیف قرار داشتند.نتیجه‌گیری: بنا بر یافته‌ها توان خودمراقبتی زنان مبتلا به دیابت با نوروپاتی محیطی در حد ضعیف بود و ضعف در حوزه عملکردی و مهارتی مراقبت از خود نسبت به حوزه نگرش و خصوصاً دانش بیشتر بوده است. لذا توصیه می‌شود اقدامات لازم جهت ارتقای توان خودمراقبتی، بر اساس نیاز بیماران تدوین و اجرا گردد.