بررسی تاثیر آموزش گروهی به همسران بر فعالیت‌های روزانه و کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به ضایعه نخاعی

زمینه و هدف: ضایعه نخاعی به عنوان یک اختلال ناتوان کننده، پیامدهای جسمی و روانی متعددی را بدنبال دارد و می‌تواند توانایی انجام فعالیت‌های روزانه و تمامی شاخص‌های کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش گروهی به همسران بر فعالیت‌های روزانه و کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به ضایعه نخاعی انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 60 نفر از بیماران مرد مبتلا به ضایعه نخاعی و همسرانشان به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. اطلاعات، قبل و بعد از اجرای مداخله با استفاده از پرسشنامه‌های سنجش کیفیت زندگی 36sf و بررسی فعالیت‌های روزمره بارتل جمع آوری شدند. همسران بیماران مرد درگروه مداخله، 6 جلسه به صورت گروهی در برنامه آموزشی شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی زوج و تحلیل کواریانس چند متغیره تحت نرم افزار 21 spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته‌ها: آموزش به همسران موجب بهبود کیفیت زندگی بیماران مرد مبتلا به ضایعه نخاعی در ابعاد جسمی (95/7 ± 0/43، 001/0 = p) و روانی (46/8 ± 08/41، 001/0 = p) و ارتقا توانایی این بیماران در انجام فعالیت‌های روزانه گردید (60/15 ± 16/41، 01/0 = p).نتیجه‌گیری: با توجه به ماهیت مزمن ضایعه نخاعی، مشارکت همسران در برنامه‌های آموزشی می‌تواند سبب بهبود کیفیت زندگی و انجام فعالیت‌های روزانه بیماران گردد. بنابراین آموزش آنان جهت مشارکت در برنامه‌های مراقبتی توصیه می‌شود.