تاثیر آموزش کیفیت زندگی بر خودکارامدی بیماران تحت درمان با همودیالیز

زمینه و هدف: بیماران تحت درمان همودیالیز با مشکلات جسمی و روانی متعددی مواجه هستند. تطابق افراد با شرایط سخت زندگی در خودکارامدی بالا افزایش پیدا می‌کند. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش کیفیت زندگی بر خودکارامدی بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام شد.مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی، تعداد 90 بیمار مراجعه کننده به مراکز دیالیز شهر کرمان، با روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف از بین 153 نفر انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه 45 نفری تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه مشخصات دموگرافیک، خودکارامدی supph (strategies used by patients to promote health) و کیفیت زندگی (bref-whoqol) بود که در سه سطح بالا، متوسط و پایین طبقه‌بندی شدند و در دو مرحله قبل و دو ماه بعد از مداخله آموزشی جمع‌آوری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 15 و آزمون‌های آماری کای دو، تی مستقل و تی زوجی انجام شد. یافته‌ها: کیفیت زندگی و خودکارامدی در دو گروه قبل از آموزش اختلاف آماری معنی‌داری نداشت، اما پس از آموزش، کیفیت زندگی و خودکارامدی افراد گروه مداخله، افزایش پیدا کرد (001/0 = p).نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، آموزش کیفیت زندگی بر خودکارامدی بیماران تحت درمان با همودیالیز تاثیر دارد. بنابراین پیشنهاد می‌شود آموزش کیفیت زندگی در برنامه‌های مراقبتی بخش‌های همودیالیز قرار گیرد.کلید واژه‌ها: آموزش، کیفیت زندگی، خودکارامدی، همودیالیز