تاثیر تعدیل رویه‌های مراقبت پرستاری بر پیشگیری از اختلالات کمی و کیفی خواب بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه قلب

زمینه و هدف: اختلال خواب مشکل شایعی در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه است و از جمله عوامل خارجی ایجاد آن، اقدامات پرستاری می‌باشد. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر تعدیل رویه‌های مراقبت پرستاری بر پیشگیری از اختلالات کمی و کیفی خواب بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه قلب بود.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی و یک سوکور برای بیماران بود که طی آن، 30 بیمار بستری در بخش مراقبت ویژه قلب بیمارستان دکتر شریعتی تهران در سال 1390 از طریق نمونه‌گیری در دسترس به ترتیب در گروه‌های کنترل و مداخله مورد بررسی قرار گرفتند. در گروه کنترل کیفیت و کمیت خواب در روز اول بستری و بعد از سه شب بستری با استفاده از پرسش‌نامه اندازه‌گیری شد و در گروه مداخله نیز به همین روش کیفیت و کمیت خواب بیماران، اما با انجام آموزش به پرستاران و تغییراتی در مراقبت‌های پرستاری در طی سه شب بستری سنجیده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون‌های کای دو، تی زوجی و تی مستقل) و نرم‌افزار spss نسخه 18 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها اختلاف معنی‌داری را در نمره کیفیت خواب گروه کنترل و مداخله پس از سه شب بستری نشان داد (001/0 > p)؛ به طوری که تعداد بیماران دچار اختلال خواب در گروه کنترل افزایش و در گروه مداخله کاهش یافتند. همچنین تغییرات میانگین کمی خواب قبل و بعد از بستری در گروه کنترل و مداخله از لحاظ آماری معنی‌دار بود (001/0 > p)؛ به گونه‌ای که مدت زمان خواب در گروه کنترل افت مشخصی پیدا کرده بود، اما در گروه مداخله ثابت باقی مانده بود.نتیجه‌گیری: استفاده از تدابیر تعدیل رویه‌های مراقبت پرستاری می‌تواند وضعیت خواب بیماران را پس از بستری در بخش مراقبت ویژه قلب بدون تغییر حفظ کند.کلید واژه‌ها: خواب، مراقبت پرستاری، واحد مراقبت کرونری