تاثیر تدابیر پرستاری بر میزان بروز دلیریوم در بیماران بستری بخش مراقبت‌های ویژه قلبی بیمارستان‌های شهر شیراز

زمینه و هدف: پذیرش در بخش مراقبت‌های ویژه به طور بالقوه یک حادثه استرس‌زا است که در آن درد و اختلالات فیزیولوژیک ناشی از بیماری حاد همراه با اختلالات عاطفی ثانویه ممکن است منجر به سندرم بخش مراقبت‌های ویژه یا دلیریوم (delirium) گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر تدابیر پرستاری بر میزان بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی بر روی 120 بیمار (دو گروه 60 نفری مداخله و کنترل) بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی بیمارستان‌های شهر شیراز در سال 1391 و در طی 4 ماه انجام شد. مداخلات از زمان پذیرش بیمار تا زمان ترخیص و حداکثر یک هفته به صورت گوش دادن به رادیو و ملاقات با افراد خانواده در ساعاتی خارج از ساعات ملاقات بر روی گروه مداخله اجرا گردید و گروه کنترل نیز مراقبت‌های معمول بخش را دریافت کردند. در طی انجام مداخله روزی دو بار احتمال بروز اختلال شناختی با استفاده از آزمون معاینه مختصر وضعیت روانی (mini mental state examination یا mmse) در کلیه نمونه‌های پژوهش بررسی شد و بروز دلیریوم در موارد مشکوک این آزمون، توسط معیار (diagnostic and statistical manual of mental disorders-4th-text revision) dsm-iv-tr تایید گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های کای دو، من ویتنی یو و ویلکاکسون توسط نرم‌افزار spss نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: با میزان بروز تنها یک مورد (7/1 درصد) در گروه کنترل، اختلاف آماری معنی‌داری در مقایسه با گروه مداخله مشاهده نشد (315/0 = p)، اما مقایسه میانگین نمرات شناختی در هر دو گروه، افزایش قابل توجهی در نمرات کل شناختی گروه مداخله پس از مداخلات (46/3 ± 58/26) در مقایسه با قبل از آن (74/3 ± 70/24) و با گروه کنترل (72/3 ± 72/24) نشان دادند (003/0 = p).نتیجه‌گیری: تدابیر به کار رفته در این پژوهش در میزان بروز دلیریوم تاثیری نداشت، اما با توجه به افزایش میانگین نمرات شناختی افراد می‌تواند به عنوان یک روش بی‌خطر غیر دارویی در راستای پیشگیری از بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی به کار رود.کلید واژه‌ها: دلیریوم، بروز، تدابیر پرستاری، مراقبت‌های ویژه قلبی