سینرژی عضلانی اندام‌های تنه و لگن در حمل بار دستی با وزن‌های متفاوت در جوانان سالم

اهداف: طراحی وظایف حمل با یک دست براساس یافته‌های بیومکانیکی تاثیر بسزایی در پیشگیری از آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی سینرژی عضلانی اندام‌های تنه و لگن در حمل بار دستی با وزن‌های متفاوت در جوانان سالم انجام شده است.روش ‌‌‌کار: در این مطالعه تجربی، 20 داوطلب مرد عمل راه رفتن بدون بار، وزن‌های مختلف 5% و 10% و 15% وزن خودش حمل بار ‌دستی یک‌‌طرفه را انجام دادند. فعالیت الکتریکی عضلات تنه و لگن در حین حمل بار با وزن‌های مختلف با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی (biovision) ثبت شد. برای ارزیابی تفاوت بین شرایط مختلف حمل بار، از آزمون اندازه‌گیری‌ها مکرر در سطح معناداری p≤0.05 استفاده گردید.یافته‌ها: نتایج نشان داد که در اجرای حمل بار دستی، بین سینرژی عضلات (اندازه سینرژی) در تمامی پُروتُکل‌های راه رفتن شامل 5% و 10% وزن بدن و 5% و 15% وزن بدن و بین 15% و 10% اختلاف معناداری وجود دارد (05p≤). درحالی‌که در اجرای حمل بار دستی، بین سینرژی عضلات (جهت سینرژی) در 5% وزن بدن و 10% وزن بدن اختلاف معنی‌داری دیده شد، این تفاوت در حمل بار دستی با 5% وزن بدن و 15% وزن بدن و همچنین بین سینرژی 15% و 10% دیده نشد (0/05p≥).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که تفاوت سینرژی عضلانی از‌نظرِ اندازه در حمل بار دستی یک‌طرفه می‌تواند با افزایش بار، تنش بیشتری در عضلات کمر و لگن ایجاد کند، اما جهت یا زاویه نسبت به حالت بدون بار تغییری نمی‌کند.

muscular synergy of trunk and hip segments in carrying hand loads with different weights in healthy young people

objectives: designing one-handed carrying tasks based on biomechanical findings has a significant impact on preventing musculoskeletal injuries. the present study was conducted to investigate the muscle synergy of the trunk and pelvis in the manual carrying of loads with different weights in healthy young people.methods: in this experimental study, 20 male volunteers performed the walking protocol without load, carrying different weights of 5%, 10%, and 15% of their own weight during unilateral manual load carrying. the electrical activity of the trunk and pelvis muscles while carrying loads of different weights was recorded using an electromyography device (biovision). to evaluate the differences between different load-carrying conditions, a repeated measures test was used at a significance level of p≤0.05.results: the results showed that in the performance of manual load carrying, there was a significant difference between muscle synergy (synergy size) in all walking protocols, including 5% and 10% of body weight and 5% and 15% of body weight and between 15% and 10% (p≤05). while in the performance of manual load carrying, a significant difference was found between muscle synergy (synergy direction) in 5% of body weight and 10% of body weight, this difference was not seen in manual load carrying with 5% of body weight and 15% of body weight and also between synergy of 15% and 10% (p≥0.05).conclusion: it seems that the difference in muscle synergy in terms of size in unilateral manual load carrying can, with increasing load, create more tension in the back and pelvic muscles; however, the direction or angle does not change compared to the no-load state.