تحلیل داستان رستم و اسفندیار بر اساس روش نقد اسطوره‌ای با توجه به نظریه نورتروپ فرای با تاکید بر شاهنامه مکتب تبریز صفوی موزه هنرهای معاصر تهران

داستان‌های شاهنامه همواره بستر مناسبی برای پژوهش در حوزۀ ادبیات حماسی بوده‌اند؛ در این پژوهش که با هدف تحلیل داستان رستم و اسفندیار براساس روش نقد اسطوره‌ای باتوجه‌به نظریه نورتروپ فرای انجام‌شده، اطلاعات لازم به روش کتابخانه‌ای گردآوری‌شده و به روش توصیفی-تحلیلی موردبحث و بررسی قرارگرفته‌اند. نتایج به‌دست‌آمده، حاکی از این بود که باتوجه‌به الگوی فرای، داستان رستم و اسفندیار جزء دسته تراژدی است و سه بخش نظم، احساس و انزوا در آن حاکم بوده است و مراحل شش‌گانۀ تراژدی نیز در آن مصداق دارند. درواقع، معنای نهایی این تراژدی، انزوای کامل رستم و غرق‌شدن او در دریای تجربۀ فردی است که در این داستان به‌دست آورده است؛ بنابراین با تکمیل این مراحل شش‌گانه، داستان رستم و اسفندیار نیز پایان‌یافته و تصویر ناخوشایندی برای مخاطب ایجاد نموده که متوجه عنصر تقدیرگرایی و تحکم واقع‌گرایانه در پایان تراژدی است. در نگاره‌های شاهنامه مکتب تبریز صفوی موزه هنرهای معاصر تهران نیز نمودهای این تقدیرگرایی به وضوح قابل مشاهده است.اهداف پژوهش:بررسی داستان رستم و اسفندیار با توجه به الگوی فرای.بررسی معنای تراژدی رستم و اسفندیار با تاکید بر شاهنامه مکتب تبریز صفوی موزه هنرهای معاصر تهران.سوالات پژوهش:داستان رستم و اسفندیار با توجه به الگوی فرای چگونه است؟در تراژدی رستم و اسفندیار با تاکید بر شاهنامه مکتب تبریز صفوی موزه هنرهای معاصر تهران چه معنایی نهفته است؟

an analysis of the story of rostam and esfandiyar based on mythological criticism using northrop frye’s theory with an emphasis on the shahnameh of the safavid tabriz school at the tehran museum of contemporary art

the stories of the shahnameh have always provided a suitable context for research in the field of epic literature. this study, aimed at analyzing the story of rostam and esfandiyar using mythological criticism based on northrop frye’s theory, collected necessary information through a library-based method and analyzed it descriptively and analytically. the results indicated that, according to frye’s model, the story of rostam and esfandiyar belongs to the category of tragedy, governed by the phases of order, passion, and isolation. the six stages of tragedy are also exemplified in it. in fact, the ultimate meaning of this tragedy is rostam’s complete isolation and his immersion in the sea of personal experience gained in this story. therefore, upon completing these six stages, the story of rostam and esfandiyar concludes and presents an unpleasant image to the audience, highlighting the element of determinism and realistic control in the end of the tragedy. these determinist elements are clearly visible in the illustrations of the shahnameh from the safavid tabriz school at the tehran museum of contemporary art.research objectives:to examine the story of rostam and esfandiyar in light of frye’s model.to explore the meaning of the tragedy of rostam and esfandiyar with an emphasis on the shahnameh of the safavid tabriz school at the tehran museum of contemporary art.research questions:how does the story of rostam and esfandiyar align with frye’s model?what meaning is embedded in the tragedy of rostam and esfandiyar, with a focus on the shahnameh of the safavid tabriz school at the tehran museum of contemporary art?