بررسی ظرفیت های مصورسازی غرایب الاسرار خواندمیر با تکیه بر ویژگی های نگاره های عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات

در این پژوهش براساس ویژگی‌های نگاره‌های عجایب‌المخلوقات و غرایب‌الموجودات بررسی می‌شود که چه امکاناتی برای ظرفیت مصورسازی مولفه‌های فانتزی و تخیلی عجایب‌نامۀ خواندمیر وجود دارد. این گفت‌وگوی بینامتنی میان طراحی فضاها، مکان‌ها، موجودات و انسان‌های عجیب و دیگر عناصر دراماتیک و تصویری این دو اثر است. در بررسی ظرفیت‌های نمایشی و تصویری متون گذشتۀ فارسی اغلب از نظریۀ اقتباس بهره گرفته می‌شود و در این راه متنی که روایتی منسجم دارد و با آغاز و میانه و پایان همراه است با تغییراتی جزئی یا گسترده و یا با وفاداری به متن اصلی در رسانۀ دیگری بازآفرینی می‌شود. اما با گسترش ایدۀ متن به انواع متون ادبی و تصویری، تاثیرپذیری متون مختلف از یکدیگر نیز تنوع و گسترش بیشتری می‌یابد و متون در یک تعامل بینامتنی قرار می‌گیرند. عجایب‌نامه‌ها ازجمله متون کهن فارسی به‌شمار می‌روند که در آن‌ها نویسنده بر طبق شنیده‌ها، خوانده‌ها، نقل‌قول‌های جهانگردان و دیگر روایت‌های شفاهی و کتبی به بیان شگفتی اقلیم‌های مختلف جهان می‌پردازد و در این کتاب‌ها مرزهای میان تخیل و واقعیت همواره جابه‌جا می‌شود.   اهداف پژوهش: بررسی ظرفیت‌های تصویری نگاره‌های عجایب‌المخلوقات و غرایب‌الموجودات برای تصویرسازی غرایب‌الاسرارگفت‌وگوی بینامتنی میان موجودات و فضاهای عجیب و غریب دو اثر و اقتباس مصور.سوالات پژوهش:چه ظرفیت‌های تصویری در نگاره‌های عجایب‌المخلوقات برای مصورسازی غرایب‌الاسرار می‌توان سراغ گرفت؟چگونه می‌توان اقتباسی از تصویرسازی‌های نگاره‌های عجایب‌المخلوقات برای تصویری برای کتاب غرایب‌الاسرار انجام داد؟

exploring the visualization capabilities of khwandamir’s gharayeb al-asrar based on the characteristics of the illustrations in aja’ib al-makhluqat and gharayeb al-mawjudat

this study examines the potential for visualizing the fantastical and imaginative elements of khwandamir’s gharayeb al-asrar based on the characteristics of the illustrations in aja’ib al-makhluqat and gharayeb al-mawjudat. it involves an intertextual dialogue between the design of spaces, places, strange creatures, humans, and other dramatic and visual elements in these two works. in analyzing the visual and performative capacities of past persian texts, adaptation theory is often employed, where a cohesive narrative is recreated in another medium with minor or extensive changes, or with fidelity to the original text. however, as the concept of text expands to include various literary and visual texts, the influence of different texts on each other becomes more diverse, and texts engage in intertextual interactions.the aja’ibnameh texts, including ancient persian works, involve authors narrating the wonders of different global climates based on oral and written accounts, travelers’ tales, and other narratives, where the boundaries between imagination and reality are constantly blurred.research objectives:to explore the visual capacities of the illustrations in aja’ib al-makhluqat and gharayeb al-mawjudat for visualizing gharayeb al-asrar.to examine the intertextual dialogue between the strange creatures and spaces in the two works and their visual adaptation.research questions:what visual capacities in the illustrations of aja’ib al-makhluqat can be utilized for visualizing gharayeb al-asrar?how can an adaptation of the visual illustrations from aja’ib al-makhluqat be used to create visuals for gharayeb al-asrar?