تطبیق مفهوم عشق در غزلیات حمید شیرازی و هوشتگ ابتهاج و انعکاس آن در تک ورقی های عشاق بخارا

نیاز بشر به عشق و ذات زیبای آن بی‌شک یکی از دلایل متقن و اساسی برای به‌کارگیری از مضمون عشق در اشعار پارسی بوده‌ است. در این میان نمی‌توانیم از بن‌مایه‌های روان‌شناختی در گرایش انسان به این مبحث غافل باشیم. این پژوهش با هدف بررسی عشق در غزلیات حمیدی شیرازی و هوشنگ ابتهاج مبتنی بر رویکرد هیجان‌مدارِ «گراس» به شیوۀ توصیفی و از نوع تحلیل محتوا است. همچنین مفهوم عشق در تک‌ورقی‌های عشاق بخارا نیز بررسی می‌شود. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که شعر حمیدی تحت سیطرۀ جریان دنباله‌دار عشقی قرار داشته که تا آخر عمر هم او را رها نکرده است و اشعار سایه نیز پیوند ناگسستنی با جامعه، عشق، طبیعت و زمان دارد. عشق در اشعار هر دو شاعر سبب درد و تالم بسیار معرفی‌شده است. حمیدی با سرودن ابیات عاشقانه سعی دارد تاب‌آوری خود را در برابر اندوه و ماتم ناشی عشق، افزایش دهد. ابتهاج نیز درون‌مایۀ شعرش درخصوص عشق‌ورزی همراه با اندوه است؛ گویی او هم برای تاب‌آوری بیشتر و رهایی از غم و اندوه ناشی از عشق به شعر پناه آورده است. حمیدی گاه در تنظیم هیجان‌های عاطفی خود ناموفق است تا حدی که ناامیدی بر او چیره می‌گردد و لکن هوشنگ ابتهاج در این وادی، پیروزمندانه عمل می‌کند و بر هیجان‌های ناشی از عشق چنان چیره می‌گردد که به خرسندی و رضایت‌مندی از عشق باوجود اندوه ناشی از آن می‌رسد. حمیدی در شعرش و در فراق از معشوق، از استراتژی تنظیم هیجان با رویکرد پذیرش، توجه و آگاهی بهره می‌جوید. در شعر ابتهاج نیز تاب‌آوری روان‌تحلیلانه در شعر او بسیار به چشم می‌خورد و در استراتژی‌های تنظیم هیجان به درجه‌ای ارتقا می‌یابد که برای سازگاری با پیامدهای عشق، آن‌چنان با آن درهم‌آمیخته و یکی می‌گردد که با تمام اندوه و سختی‌ها، عشق را می‌ستاید.اهداف پژوهش:بررسی عشق در غزلیات حمیدی شیرازی و هوشنگ ابتهاج مبتنی بر رویکرد هیجان‌مدارِ «گراس».بررسی مفهوم عشق در تک‌ورقی‌های عشاق بخارا.سوالات پژوهش:عشق در غزلیات حمیدی شیرازی و هوشنگ ابتهاج مبتنی بر رویکرد هیجان‌مدارِ «کراس» چگونه می‌باشد؟مفهوم عشق چه جایگاهی در تک‌ورقی‌های عشاق بخارا دارد؟

love in hamidi shirazi’s and houshang ebtahaj’s lyrical poems with an approach to the emotion-oriented theory of grass

the purpose of the author of this article is to express the course of development in the definition and concept of aesthetics (aesthetics), and its relationship with science, philosophy and art in the enlightenment era, in order to determine the difference and commonality of their theoretical components. using library tools and descriptive-analytical methods, this research reflects on and rereads the texts of kant and nietzsche as well as the works of their commentators, and finds the roots of modern aesthetics in descartes’ views and hissubjectivist foundations. in the philosophy of descartes, man finds originality because he is a subject, that is, he becomes a subject as a reference of existence and truth, so beauty is also subject to human feeling and perception and will therefore become subjective. kant consolidated the principles and foundations of cartesian subjectivism, and the meaning of cartesian subjectivism has had a significant impact on the emergence of main concepts in kant’s art and aesthetics. with his transcendental philosophy, kant is the founder of the subjective approach in the experience of beauty and judgment of taste. according to kant, beauty is that which creates pleasure, free from interest and profit, meaningless and universal, which is an aimless end, but nietzsche does not accept this kant’s definition of beauty, nietzsche ridicules kant’s separation between beauty and the realm of utility. he mentions pleasure and goodness as &beauty in itself&, and calls it an empty word and says that beauty is based on a disinterested attitude, .......