رویکرد احتیاطی دین به خانواده و اثر آن در طراحی معماری خانه‌های سنتی

آیات زیادی از قرآن کریم به موضوع خانواده و اهمیت آن اختصاص دارد. آیاتی از قرآن کریم به عبارت اِن ‌خِفتُم به ساحت خانواده و آسیب‌های آن پرداخته است. این تحقیق با هدف بررسی رویکرد احتیاطی دین به خانواده در آیات اِن خِفتُم با روش تحلیل - توصیفی، انجام شده است. یافته‌ها حاکی است: ترکیب این آیات که از نظر ادبی به‌صورت جمله شرطیه ذکر شده و مسئله خوف و ترس را بیان کرده، گویای این است که ورود به مسائل خانواده و روابط زوجین، بسیار مورد اهتمام و احتیاط خداوند حکیم است و هرچند در سرتاسر فقه اسلامی، خوف نمی‌تواند منشا حکمی باشد مگر خوف ضرر؛ امّا درخصوص مسائل خانوادگی فرض وجود خوف و ترس عقلایی، منشا یک‌سری احکام الزامی و غیرالزامی برای تسهیل، استحکام و چگونگی انحلال خانواده بیان شده است. همچنین نتایج نشان می‌دهد: با دقت در آیه اِن خِفتُم، الگویی خاص برای مسائل خانواده ترسیم می‌شود که درک عمیق‌تری از دیدگاه اسلام در مورد ازدواج را به ارمغان می‌آورد. رعایت این احکام، به ارتقای وضعیت خانواده در جامعه اسلامی، کاهش ازدواج‌های پرخطر، تضمین بقاء و استحکام خانواده و به حداقل رساندن پیامدهای طلاق و جدایی کمک می‌کند. همچنین رویکرد احتیاطی دین اسلام به خانواده از طریق گویه‌های: حفظ حریم خصوصی، صیانت از روابط خانوادگی و ترویج فضایی امن و آرام برای اعضای خانواده در طراحی معماری خانه‌های سنتی؛ تاثیر گذاشته است.اهداف پژوهش:بررسی رویکرد احتیاطی دین به خانواده در آیات «اِن‌‌ خِفتُم».بررسی تاثیر رویکرد احتیاطی دین به خانواده در طراحی معماری خانه‌های سنتی.سوالات پژوهش:رویکرد احتیاطی دین به خانواده در آیات «اِن‌خ ِفتُم» چگونه است؟آیا رویکرد احتیاطی دین به خانواده در طراحی معماری خانه‌های سنتی تاثیری داشته است؟

the precautionary approach of religion to the family and its effect on the architectural design of traditional houses

in the present study, the two intellectual and literary levels of the two tahmidiyehs are examined based on the constructivist view.these two tahmidiyehs have been selected from two great masterpieces of persian literature. both of these works belong to a part of our persian literature which is called mystical literature.hadiqaye sanai and mantiq ut tair attar are the names of these two mystical works.two mystical works that make up our two great poetic systems.their importance is that the tahmidiyya of hadiqa is the beginning of mystical poetry.and another is in the continuation of this great movement and is in a way complementary to it.this research will show how two convergent and parallel ideas can be different from each other and these differences can be the source of their beauty and unity. through a stylistic study of these two works, we found that from an intellectual point of view, sanai behaves more rationally and gently than attar, and the elements of educational literature are more obvious in hadiqa.attar, on the other hand, has a surprising, exhilarating, and sharp approach, and has more elements of romantic literature in his poetry.due to the educational dimension of hadiqa, this work is more social, and due to the romantic dimension of mantiq ut tair, it is more individual.from a literary point of view, it can be seen that they had various and sometimes different uses of common literary elements.