>
Fa   |   Ar   |   En
   مدیریت فرزانگان و اخلاق در اندیشه های سیاسی فردوسی و سعدی و بازتاب آن در نگاره های نسخ مصور شاهنامه و بوستان محفوظ در موزه قاهره  
   
نویسنده موسی پور علیرضا ,حیدری علی ,صحرایی قاسم ,ذوالفقاری مهدی
منبع مطالعات هنر اسلامي - 1403 - دوره : 21 - شماره : 54 - صفحه:554 -566
چکیده    مدیریت فرزانگان یا به‌عبارت دیگر، سپردن امور مهم حاکمیت به کارگزاران شایسته از مهم‌ترین مولفه‌های حکمرانی خوب است و حاکمان برای تحقق آن باید این مهم را مبنای کار خود قرار دهند. فردوسی از اندیشمندان بزرگی است که نظریه ها و آرای سیاسی- اجتماعی خود را در مورد حکمرانی خوب و معضلات حکومت و جامعه ابراز کرده‌ است. در این پژوهش، با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به‌صورت تحلیلی و توصیفی به بررسی تاملات و اندیشه‌های سیاسی فردوسی و سعدی در مورد مدیریت فرزانگان و نقش آن به‌عنوان کلان شاخص حکمرانی خوب پرداخته شده‌است. او راه‌حل بسیاری از مشکلات جامعه را بهره‌مندی از ظرفیت فرزانگان یا گرایش به شایسته‌گزینی و شایسته‌سالاری در نظام حکومتی می‌داند. آگاهی از این تاملات و اندیشه‌ها موجب رشد فکری و سیاسی مردم و تنبه حاکمان می‌شود و رهنمودهای موجود در آثار بزرگان اندیشه و فرهنگ می‌تواند سرمشقی برای کارگزاران امروز و آینده جامعه باشد.اهداف پژوهش:واکاوی اصول و معیارهای حکمرانی فرزانگان در شاهنامه و بوستان.تبیین ابعاد و زوایای اندیشه فردوسی و سعدی در چارچوب گفتمان ایرانی در زمینۀ حکمرانی.سوالات پژوهش:اصول و معیارهای حکمرانی فرزانگان و سیاست از نظر فردوسی و سعدی چه بوده است؟چه تشابه و تفاوتی بین آراء و افکار فردوسی و سعدی در حکمرانی وجود دارد؟
کلیدواژه حکومت، سیاست، شایسته‌سالاری، فردوسی، مدیریت فرزانگان
آدرس دانشگاه لرستان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه لرستان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه لرستان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه علوم سیاسی, ایران, دانشگاه لرستان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه علوم سیاسی, ایران
پست الکترونیکی zolfaghari.m@lu.ac.ir
 
   the management of sages and ethics in the political thoughts of ferdowsi and saadi and its reflection in the illustrated manuscripts of shahnameh and bostan mahfouz in cairo museum  
   
Authors mousapour alireza ,heidary ali ,sahraei ghasem ,zolfaqhari mahdi
Abstract    in mystical discussions, one of the noteworthy concepts is self-knowledge or self-knowledge. one of the mystics who worked hard in this field was muhyiddin ibn arabi, the father of theoretical mysticism in the seventh century ah. self-knowledge or self-knowledge is the basis for knowing all the truths and the condition for getting out of the confusion and confusion in this world, which is possible by moderating the soul and the natural temperament of the body. ibn arabi considers the knowledge of the soul as the basis for the knowledge of the lord. in this article, by examining the worldview and understanding of the knowledge of the soul from his point of view, in order to achieve this important goal, such as self-cultivation, remembrance, thought, negation of memories and knowledge of the diseases of the population; understanding the impact of mood disorders on the path of self-knowledge can also be achieved. on the other hand, the obstacles to gaining self-knowledge have been studied. finally, it can be said that ibn arabi’s mystical tradition emphasizes the cognition of the soul in order to reach the knowledge of the lord, and for this purpose, it has received help both from inside man and from outside him. the research method of this article is based on a library study.
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved