بررسی تطبیقی تزکیه نفس در اشعار ناصر خسرو و نسخه مصور کلیله و دمنه آل‌اینجو

باتوجه‌به اهمیت تزکیۀ نفس در بین ملل و اقوام مختلف، یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های فرهنگی توجه و توصیه به اخلاق نیک و پسندیده و دوری از رذایل اخلاقی است. یکی از کتاب‌هایی که از دیر‌باز در ادبیات ما موردتوجه بوده و هست، اشعار ناصرخسرو، شاعر ایرانی قرن پنجم است که در این پژوهشِ تطبیقی، یک سوی سکّه بوده، و آن سوی دیگر، کلیله‌ودمنۀ‌ آل‌اینجو است که تلفیقی از تبادلات فرهنگی میان تمدن‌های هندی، ایرانی و اسلامی است که به زبان حیوانات و حول محور آموزه‌های اخلاقی است. شایان ذکر است که کلیله‌ودمنۀ‌ آل‌اینجو مزیّن به نگاره های بسیار زیبایی است که گفته‌شده از سفالینه‌های مینایی و کاشی‌های زرین‌فام، الهام ‌گرفته‌است و همین امر سبب شده‌است که این اثر علاوه‌بر ارزش های ادبی فراوان، از جنبۀ هنری نیز قابل اهتمام باشد. در این پژوهش، با روش توصیفی- تحلیلی شیوه‌های تزکیۀ نفس به دو روش آراستگی به فضایل اخلاقی و دوری از رذایل اخلاقی در اشعار ناصر خسرو و کلیله و دمنه ابن‌مقفّع مورد بررسی قرار گرفت. بارزترین فضایل اخلاقی توصیه‌شده در این دو اثر جهت تزکیۀ نفس شامل یاد خدا، توجه به آخرت، عقل و خرد، است و شاخص‌ترین رذایل اخلاقی که مانع تزکیۀ نفس می‌شود، مواردی چون نفاق، عدم کنترل زبان، حرص و طمع بیان شده ‌است.اهداف پژوهش:بررسی تزکیۀ نفس و شیوه‌های دست‌یابی به آن.بررسی تطبیقی عناصر تزکیۀ نفس در اشعار ناصرخسرو و نسخۀ مصور کلیله‌ودمنه.سوالات پژوهش:روش‌های تزکیۀ نفس کدام است؟ناصرخسرو و ابن‌مقفّع از چه شاخصه‌هایی برای تزکیۀ نفس استفاده کرده‌اند؟

a comparative study of purification of the soul in nasser khosrow’s poems and illustrated manuscript ibn al-muqaffa’s kalila wa dimna al injo

this study aims to explore the generative capacity of iranian architectural precedents by focusing on disclosing the formal devices used in the relationship between ornament and architecture and discusses a new way of reading ornaments that is neither involved in interpreting the purposes of ornament nor in describing its consequences, instead it reads the relationship between ornament and architecture, which can reveal new dimensions of the internal evolution of architectural form.the importance, variety, and complexity of iranian architectural ornaments require appealing to different reading strategies for a complementary and comprehensive studies. in this way, this study, by pointing to the importance of exploring the organizational capacity of form of architectural precedents, intends to reveal the nature of formal devices, that can mediate between ornament and its host object (architecture).these devices are examined according to the framework established by the &relationship of device / material& belonging to the formalist criticism of russian literature, through which the architectural form can be understood and examined in its totality and also can be used as a method for generative analysis of architectural precedents. this method does not ignore the visual or self-referential character of the devices, but its main purpose is to reveal the instrumental role of formal devices, and by reading ornaments as one of the components of the architectural form, it tries to present various diagrams with the aim of explaining the relationship between ornament and architecture as new vocabulary to expand the boundaries of the discipline of architecture.