فرهنگ هویت جمعی در ارتباطات اجتماعی در تطبیق با روح مشارکت نگاره های مرزبان نامه و کلیله و دمنه

از روزگاران گذشته، فرهنگ و ادب، دو واژۀ قرین بودند که در کنار هم هویت ملی یک جامعه را نشان داده‌اند. کلیله‌ودمنه یکی از آثار فاخر ادبی است که انعکاسی از آموزش‌های ادبی و اخلاقی است. در یک جامعه، رفتارهای شهروندی، نیازمند آموزش پی‌درپی و مستمرِ مستقیم و غیرمستقیمی است که با پشتوانۀ علمی و ملی همراه باشد. ازآنجاکه زبان و ادبیات فارسی گنجینه‌های عظیم است که در گذر زمان برای نسل امروز به میراث گذاشته ‌شده است و با غنای مضامین اخلاقی تربیتی و فرهنگی در متون و مولفه‌های ادب فارسی، نگارنده بر آن است تا با هدف ارتقا و پیشبرد فرهنگ مردمی و شهروندی در جامعه، تاثیر زبان و ادب فارسی را در اجتماع بزرگ و متراکم مترو موردبررسی و تحلیل قرار دهد. شیوه‌ای که در این پژوهش به‌کار گرفته ‌شده است تحقیقی است همه‌جانبه و میدانی با ارائۀ پرسش‌نامه به گروهی از متروسواران که در جامعۀ آماری تعریف‌شده‌اند. نتایج حاصل از این پژوهش به‌خوبی نشان خواهد داد که تبلیغات برگرفته از فرهنگ غنیِ آثار حکیمان و بزرگان ادب فارسی، چگونه و تا چه اندازه در بالارفتن سطح آگاهی و رشد فرهنگ عمومی جامعه می‌تواند موثر باشد. بررسی‌ها نشان می‌دهد این روح مشارکت در آثار ادبی چون کلیله‌ودمنه نیز نقش پررنگی داشته است.اهداف پژوهش:بررسی تاثیر زبان و ادبیات فارسی در پیشبرد فرهنگ مردمی مترو.بررسی روح مشارکت در نگاره‌های کلیله‌ودمنه.سوالات پژوهش:تاثیر زبان و ادبیات فارسی در پیشبرد فرهنگ مردمی مترو چگونه می‌باشد؟روح مشارکت در نگاره‌های نسخه مصور کلیله‌ودمنه چه بازتابی یافته است؟

the culture of collective identity in social communication in accordance with the spirit of participation in the paintings of marzban nameh, kalileh and demeneh

this research looks more closely at social cohesion as an achievement of urban neighborhoods. there was a high level of social cohesion in the traditional neighborhood, but the human extent of social cohesion varied from country to country. it is important to pay attention to how many people we mean by cohesion, connection and unity and what we are moving towards. thus, by examining the traditional neighborhood in iran, turkey and morocco, an attempt has been made to examine three different types of iranian-islamic neighborhood in order to evaluate and compare social cohesion, its type and its extent. the method used in this research was qualitative content analysis, comparative analogy of texts and also hidden observation in the case studies. first, by defining the purpose and main questions of the research, various texts about social cohesion have been studied. one of the stages of content analysis in this research is preparing for analysis, organizing and finally reporting the results. the results show that social cohesion in turkey occurs from neighboring neighborhoods, in iran as a neighborhood, and in morocco as an alley. also, the local passage in the turkish, iranian neighborhoods and derb, as the main structure of the neighborhood in morocco, has led to the connection of the houses with the street, which has had a direct impact on social cohesion. the idea of having a joint between two turkish neighborhoods which leads to the connection of adjacent neighborhoods.