تبیین زیبایی شناسی نمادین اخلاق و هنر از منظر پروین اعتصامی و ابن یمین فریومدی

مضامین اخلاقی و پردازش‌های هنرمندانه از مختصات سبکی بسیاری از شعرای ادب فارسی است. در این میان، ابن‌یمین فریومدی و پروین اعتصامی را می‌توان در زمرۀ شعرای بزرگی دانست که به مضامین اخلاقی توجه جدی داشته‌اند. در این مقاله به بررسی تعالیم اخلاقی در اشعار ابن‌یمین و پروین اعتصامی پرداخته شده است. روش پژوهش به‌صورت کتابخانه‌ای و مبتنی بر سندپژوهی بوده و نوع آن تحلیلی و توصیفی است. فرضیه پژوهش، احتمال وجود نکات مشترک در زمینۀ اخلاق‌مداری و گرایش به اخلاق در اشعار پروین و ابن‌یمین است. پس از بررسی دیدگاه‌های دو شاعر در مورد اخلاق و مضامین اخلاقی، این نتیجه به‌دست آمد که ابن‌یمین در سرودن قطعات اجتماعی و اخلاقی بسیار چیره‌دست بود و شهرتش مدیون قطعات است. او مخاطبانش را به عزت‌نفس، دوری از چاپلوسی، کار و کوشش، قناعت و پرهیز از مداحی ستمگران دعوت می‌نماید و قطعاتش در عین کوتاهی آیینۀ روشنی از اوضاع و احوال بی‌سامان روزگار اوست. پروین نیز شاعری آرمان‌گراست و نکات اخلاقی و اندرزهای او بیشتر در مناظره و در قطعاتش جلوه‌گر شده است. وی در سرودن قطعات از انوری و ابن‌یمین پیروی کرده است است و قریب به اتفاق اشعارش اخلاقی و تعلیمی بوده و در آن‌ها تقوی، پاکی، علم‌ورزی، درستکاری و خردورزی را تبلیغ کرده است؛ و تلاش وی این است که از طریق اشعار خود همه را به‌سوی کمال سوق دهد.اهداف پژوهش:تبیین زیبایی‌شناسی نمادین اخلاق از منظر پروین اعتصامی و ابن‌یمین فریومدی.بررسی ارتباط هنر و ادبیات.سوالات پژوهش:زیبایی‌شناسی نمادین اخلاق در آثار پروین اعتصامی و ابن‌یمین فریومدی چگونه است؟هنر و ادبیات چه رابطه‌ای با هم دارد؟

explanation of the symbolic aesthetics of ethics and art from the perspective of parvin etisami and ibn yamin faryoumdi

this study aims to explore the generative capacity of iranian architectural precedents by focusing on disclosing the formal devices used in the relationship between ornament and architecture and discusses a new way of reading ornaments that is neither involved in interpreting the purposes of ornament nor in describing its consequences, instead it reads the relationship between ornament and architecture, which can reveal new dimensions of the internal evolution of architectural form.the importance, variety, and complexity of iranian architectural ornaments require appealing to different reading strategies for a complementary and comprehensive studies. in this way, this study, by pointing to the importance of exploring the organizational capacity of form of architectural precedents, intends to reveal the nature of formal devices, that can mediate between ornament and its host object (architecture).these devices are examined according to the framework established by the &relationship of device / material& belonging to the formalist criticism of russian literature, through which the architectural form can be understood and examined in its totality and also can be used as a method for generative analysis of architectural precedents. this method does not ignore the visual or self-referential character of the devices, but its main purpose is to reveal the instrumental role of formal devices, and by reading ornaments as one of the components of the architectural form, it tries to present various diagrams with the aim of explaining the relationship between ornament and architecture as new vocabulary to expand the boundaries of the discipline of architecture.