نقش جنسیت درمدل ادراک دانشجویان معماری با تکیه بر ماهیت جایگاه زنان در معماری معاصر ایران

یکی از دغدغه‌های مهمی که معماران برای آن تلاش می‌کنند مسئلۀ آموزش معماری به دانشجویان تازه‌کار است، تا جایی‌که هر روز روشی نوین را برای ارتقا و بهبود شیوۀ آموزشی مدارس معماری پیشنهاد می‌دهند؛ اما تاکنون روشی که بتواند تفکر طراحی را بر پایۀ تفکیک جنسیتی ادراک با واسطۀ ذهنیت و عینیت آموزش دهد در دنیا بررسی نشده است و نگارندگان تلاش می‌کنند این تفاوت‌ها را در طراحی پارامترهای تعیین‌شدۀ فرم و فضا بیابند و نشان دهند که در دو مرحلۀ تصور و تجربۀ برخورد دانشجویان هنگام طراحی‌کردن چگونه است. این مطالعه با جمع‌آوری اطلاعات و پیشینۀ مکتوب و مصاحبۀ عمیق و آزمایشی نیمه‌تجربی را از 180 نفر دانشجویان با حجم نمونه 122 نفر به عمل آورد و با فن pre- test- post تلاش می‌کند تا به سوال تحقیق پاسخ دهد؛ و پارامترهای تاثیرگذار بر روند شکل‌گیری دیسیپلین تفکر از مسیر ذهنیت و عینیت با رویکرد تفکیک جنسیتی تمایز ادراک را با هدف شناخت الگوی رفتاری دانشجویان موردبررسی قرار دهد. نتایج نشان می‌دهد دانشجویان در هنگام طراحی باواسطۀ تصور به‌صورت اتفاقی و تجزیه و ترکیب با موضوع برخورد می‌کنند اما بعد از تجربۀ بدنمند به‌صورت درک خودآگاه و تجزیه‌وتحلیل به مسئله‌های طراحی پاسخ خواهند داد.اهداف پژوهش:تبیین پارامترهایی موثر بر الگو و معیاری منسجم از تجربۀ کارگاه طراحی معماری را در راستای عینیت و ذهنیت.شناسایی تمایز جنسیتی ادراک دانشجویان و به حداقل رساندن آن هنگام مواجهه با موضوع طراحی.سوالات پژوهش:تفاوت جنسیتی ادراک دانشجویان هنگام تفکر طراحی با واسطۀ تجربۀ بدنمند و تصور بر مبنای کدام کیفیات طراحی فرم و فضا چگونه می‌باشد؟تفاوت جنسیتی ادراک دانشجویان چگونه منجر به رفتار تفکر طراحی آن‌ها می‌شود؟