بررسی کارکردهای مذهبی (آیینی) و سیاسی تخت جمشید در دورۀ هخامنشان با تکیه بر سبک معماری آن

نقش آیین های باستانی و مذهبی تخت‌جمشید به‌دلیل اینکه جزء پدیده های تاثیرگذار بود و در دورۀ هخامنشی پارسه نام داشت به‌عنوان پایتخت، در این پژوهش موردبررسی قرار می‌گیرد. صاحب‌نظران نظریه‌های متفاوتی دربارۀ کارکرد اصلی تخت‌جمشید مطرح کرده‌اند. برخی این مجتمع را یک مجموعۀ سیاسی و اداری دانسته‌اند و گروهی نیز آن را تختگاهی آیینی و فقط یک معبد و پرستشگاه می دانند. آن‌چنان که از شواهد و مدارک به‌دست‌آمده، مانند سنگ‌نوشته‌های پارسی و الواح ایلامی می‌توان دید این است که تخت‌جمشید علاوه‌بر امور سیاسی و تشکیلات اداری، محل برگزاری تشریفات آیینی فراوانی ازجمله نوروز و مهرگان بوده است. به همین دلیل می توان بر فرضیۀ تختگاه آیینی پارسه تاکید بیشتری داشت و جنبۀ مرکزی اداری و سیاسی آن را کم‌اهمیت‌تر دانست، ولی نمی‌توان آن را فقط یک معبد و پرستشگاه مذهبی در نظر گرفت. روش ﺗﺤﻘﻴﻖ در این پژوهش ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ‌ﺑﻪ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻧﻈﺮی آن، تاریخی و به شیوۀ تبیینی ﺗﺤﻠﻴﻠﻲ و در گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای استفاده ‌شده است.اهداف پژوهش:بیان تاثیرگذاری عوامل موثر بر انتخاب تخت‌جمشید به‌عنوان پایتخت و نقش آن در توسعه و گسترش دولت هخامنشی.بررسی کارکردهای مذهبی و آیینی تخت‌جمشید با تکیه بر سبک معماری آن.سوالات پژوهش:چه عواملی موثر بر انتخاب تخت‌جمشید به‌عنوان پایتخت موثر بودند؟کارکردهای مذهبی و آیینی تخت‌جمشید و بازتاب آن‌ها در سبک معماری آن چگونه بود؟

investigating the religious (ritual) and political functions of persepolis in the achaemenid period based on its architectural style.

this study aims to explore the generative capacity of iranian architectural precedents by focusing on disclosing the formal devices used in the relationship between ornament and architecture and discusses a new way of reading ornaments that is neither involved in interpreting the purposes of ornament nor in describing its consequences, instead it reads the relationship between ornament and architecture, which can reveal new dimensions of the internal evolution of architectural form.the importance, variety, and complexity of iranian architectural ornaments require appealing to different reading strategies for a complementary and comprehensive studies. in this way, this study, by pointing to the importance of exploring the organizational capacity of form of architectural precedents, intends to reveal the nature of formal devices, that can mediate between ornament and its host object (architecture).these devices are examined according to the framework established by the &relationship of device / material& belonging to the formalist criticism of russian literature, through which the architectural form can be understood and examined in its totality and also can be used as a method for generative analysis of architectural precedents. this method does not ignore the visual or self-referential character of the devices, but its main purpose is to reveal the instrumental role of formal devices, and by reading ornaments as one of the components of the architectural form, it tries to present various diagrams with the aim of explaining the relationship between ornament and architecture as new vocabulary to expand the boundaries of the discipline of architecture.