بررسی موانع آموزش معماری اسلامی در شرایط پاندمی کرونا با محوریت سنجش آموزش سازنده گرا

هدف از تحقیق شناسایی چگونگی کاربست شاخص‌ها در چهار بخش برنامه، محیط، تدریس و ارزشیابی سازنده گرا در آموزش معماری دانشگاه‌های هاروارد، اِی.اِی، بیلکنت و شیراز است، به‌گونه‌ای که با اتخاذ تصمیمات متناسب با شرایط آموزش مجازی معماری، دانشجویان در امر ساخت دانش هدایت شوند. این تحقیق با رویکرد کیفی، به روش تطبیقی و زمان مقطعی در دو بازۀ زمانی پیش و پس از شیوع کرونا انجام گرفته است. در روند پژوهش ابتدا شاخص‌های سازنده گرایی از مبانی نظری استخراج و پس از اعتباریابی توسط خبرگان به کمک ضریب نسبی روایی محتوا با حداقل 49/0، در سیستم آموزشی چهار دانشگاه منتخب دنیا موردمطالعه و مقایسه تطبیقی با الگوی جرج بردی، قرارگرفته‌اند. پس از تحلیل تطبیقی نمونه‌ها، از راهکارهای اتخاذ شده جهت ارائه الگویی برای آموزش مجازی سازنده گرا معماری استفاده ‌شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد به‌روزرسانی مستمر برنامه آموزشی، تدریس مبتنی بر گفت‌وگو و تحقیق، استفاده از اساتید مهمان و دستیاران آموزشی و بازنگری آیین‌نامه‌های مربوط به آن ها، ایجاد محیط‌های تعاملی مجازی، کارآموزی‌های حرفه‌ای در کارگاه ها و برگزاری جلسات داوری آنلاین، مهم‌ترین مواردی هستند که می‌توان در جهت سازنده گرایی آموزش معماری به کار بست.اهداف پژوهش:مطالعه تطبیقی جهت شناخت ساختار آموزش مجازی معماری دانشگاه های منتخب در دوران همه گیری کووید 19.ارائه مدلی جهت کاربست شاخص‌های سازنده‌گرا در آموزش مجازی دانشگاهی ایران.سوالات پژوهش:آموزش سازنده‌گرا در بخش های برنامه، محیط، تدریس و ارزشیابی شامل چه شاخص‌هایی است؟چه تدابیر و راهکارهایی جهت سازنده‌سازی آموزش مجازی معماری در دانشگاه‌های مورد بررسی به‌کار گرفته شده است؟

investigating the obstacles of islamic architecture education in the conditions of the corona pandemic, focusing on the assessment of constructivist education

the promotion of social interactions is one of the most important manifestations of successful urban spaces. but in the present era, the increasing use of cars and the gradual domination of pedestrian movement has reduced the social participation in urban spaces. this issue, while addressing the importance of social interactions in urban life, raises the need to return to the category of pedestrians. therefore, the present study is based on identifying and evaluating the factors affecting the promotion of social interactions in pedestrian streets. the present study was conducted as a case study in chaharbagh abbasi pedestrian street of isfahan. this research is of applied type and descriptive-analytical research method and an attempt has been made to determine the importance of each of the effective criteria and indicators using the opinion of experts. therefore, effective criteria for promoting social interactions were identified in three components: physical, social and activity-functional. then, using the analytic hierarchy process (ahp) and expert choice software, the importance coefficients of the criteria, sub-criteria and their prioritization were determined. the study population consisted of experts who were randomly selected to answer the questionnaire questions. the results indicate that , the physical criterion with a weight of 0.31 is more important than the other criteria and the sub-criteria of visual diversity and permeability of the main physical criterion with a weight of 0.29 have the highest coefficient of importance in the process of promoting social interactions from the perspective of experts.