میزان تاثیر تغییرات اجتماعی مخاطب بر درک آثار نقاشی (مطالعه موردی: مردم شهر کرمان)

در طول تاریخ جوامع بشری همواره در معرض تحولات گوناگونی بوده‌اند، تحولاتی که هرکدام به تنهایی منجر به تاثیرات گوناگونی بر فرهنگ جوامع ازجمله هنر شده است، تحولات اجتماعی و فرهنگی نقشی انکارناپذیر در جهت‌گیری هنر زمان خود داشته‌اند. هدف پژوهش حاضر، سنجش میزان ارتباط تغییرات اجتماعی و اقتصادی مخاطب با درک آثار هنری است. تحقیق حاضر ترکیبی از روش‌های نیمه‌تجربی و توصیفیِ تحلیلی بود. جامعه آماری، ساکنین شهر کرمان در سال 1398 بودند. نمونه‌گیری از نوع خوشه‌ای بود. در حین نمونه‌گیری، با روش گلوله‌برفی هم اقدام به یافتن افرادی کردیم که طبقه اجتماعی- اقتصادی آن‌ها در کوتاه‌مدت ارتقاء قابل‌توجهی داشته است. یافته‌ها نشان داد که تغییرات اجتماعی مخاطب بر درک و خوانش او از آثار نقاشی تاثیرگذار است، زیرا طبقات اجتماعی می‌تواند باعث تغییر در سبک زندگی و نیز سلیقه افراد زیرمجموعه خود باشند و این تغییر در سبک و سلیقه جامعه باعث تغییر در نگرش و نگاه آن‌ها در تمامی سطوح زندگی ازجمله درک و خوانش آثار نقاشی می‌شود.اهداف پژوهش:سنجش میزان ارتباط تغییرات اجتماعی و اقتصادی مخاطی بر درک آثار هنری براساس نظریه دریافت.شناسایی عوامل موثر بر مدت زمان مواجهه مخاطب باتوجه‌به تغییرات اجتماعی و اقتصادی وی با آثار نقاشی.سوالات پژوهش:تغییرات اجتماعی و اقتصادی در نوع نگرش و درک مخاطب آثار نقاشی چه تاثیراتی دارد؟چه عواملی بر مدت زمان مواجه مخاطب با آثار نقاشی تاثیر دارد؟

the impact of social changes on the audience’s understanding of paintings (case study: people of kerman)

following the safavid period and during the era of nader shah afshar, ideas opposing the indian style took shape among poets and literati, which evolved into a literary movement in the zand period. with the establishment of the qajar rule and relative peace, a suitable environment for literary activities emerged. one of the prominent figures of this period is a poet and literatus with the pen name &madhush,& who served as the mollabashi (chief religious official) to heydar qoli mirza, son of fath-ali shah qajar. in addition to his mastery of the arabic language and the art of calligraphy, he authored a divan comprising odes (qasidehs), narrative poems (masnavis), lyric poems (ghazals), quatrains (robā’is), fragments (qet’ehs), and epistolary writings (monsha’āt). nine manuscripts of this poet are preserved in reputable libraries such as the national library of tabriz, the mar’ashi library in qom, the malek library, the library of parliament, and the university of tehran. given the diversity of works and the richness of madhush’s poetic themes, the critical edition and stylistic study of his works, as a literary treasure, is an undeniable necessity.this research, aiming to &introduce the stylistic features of the manuscript of madhush golpayegani and examine its reflection in the inscriptions of qajar-period buildings,& has been conducted using a library method and through content analysis of 6,700 verses from his divan. findings indicate that madhush followed the khorasani style in his odes and the iraqi style in his lyric poems, being influenced in this path by poets such as onsori, farrokhi, hafez, and sa’di. furthermore, comparative studies suggest that the themes and stylistic structures employed in madhush’s poems are also reflected in the decorative inscriptions of qajar buildings, establishing an inseparable link between the literature and architectural art of this period.research objectives:analysis and classification of the dominant stylistic elements in the divan of madhush golpayegani and their literary antecedents.identification and explanation of the connections between the poetic themes of this poet and the art of epigraphy in the architecture of the qajar era.research questions:what are the most important stylistic features of madhush golpayegani’s manuscript in the forms of the ode (qasideh) and the lyric poem (ghazal)?how are these stylistic features reflected in the content and form of the decorative inscriptions on buildings from the qajar period?