ارزیابی نظام رسانه ‏ای افغانستان در راستای ملت‏ سازی

این مطالعه بر اساس این باور که رسانه‏های جمعی از قدرت نمادین برخوردار هستند و با ایجاد ظرفیت انسجام اجتماعی و تقویت افکار عمومی می‏توانند در راستای ملت‏سازی موثر باشند، به ارزیابی اسناد مرتبط و همسو با زمینه‏های فعالیت‏ رسانه‏ای به این پرسش پاسخ می‏دهد که چرا در افغانستان باوجود فعالیت آزاد رسانه‏ها هنوز ملت‏سازی در این کشور تحقق‌نیافته است. طبق انتظار رسانه‏های افغانستان که نزدیک به دو دهه با حمایت‏های قانون اساسی و قانون رسانه‏های همگانی به آزادی بیان و تکثر رسانه‏ای دست یافتند، می‏توانستند با ایجاد یک حوزه فرهنگی یا ادبی به حوزه سیاست اثرات شگرفی داشته باشند و با جلوگیری از سیاست‏های قوم‏مدارانه در ساختار قدرت دگرگونی عظیمی را در جامعه موجب شوند. عدم تحقق این مهم ما را بر آن داشت تا از روش تحقیق کیفی با رویکرد انتقادی بهره ببریم تا به این پرسش پاسخ دهیم که چرا در طول بیش از یک‎ونیم دهه با حضور و فعالیت رسانه‏های آزاد و متکثر در افغانستان، هنوز هویت ملی مشترک شکل‌گرفته است و نظام رسانه‏ای در این خصوص چه نقصی داشته است. ازاین‌رو، از نظریات توسعه رسانه‏های جمعی و الگو‏های ملت‏سازی و همین‌طور از روش از مطالعه اسنادی و با فنون تحلیل مضمونی استفاده‌شده است. نتیجه‏ی اتخاذ چنین رویکردی، تضاد‎ها و خلاهای موجود درزمینه‎ و بستر فعالیت‏های رسانه‏های جمعی افغانستان بیش‌ازپیش هویدا ساخته‏است و همین‌طور رابطه‏‎ای بین نظام سیاسی و رسانه‏ای کشور را.

evaluating the afghan media system in the route of nation-building

this study, based on the belief that mass media have symbolic power and can contribute to nation-building by developing social cohesion capacity and empowering public opinion, evaluates relevant and consistent documents in the context of media activity and answers the question of why nation-building has not yet taken place in afghanistan despite the free media activity. the afghan media, which for nearly two decades achieved freedom of expression and media pluralism with the support of the constitution and the mass media law, could have a dramatic impact on politics through creating a cultural or literary domain and bring about a great change in society by preventing ethnocentric policies in the structure of power. failure to do so prompted us to use a critically-acclaimed qualitative research method to answer the question of why, for more than a decade and a half, with the presence and operation of a free and pluralistic media in afghanistan, a common national identity has not been yet formed and what has the media system been doing wrong hereof. therefore, theories of mass media development and nation-building models, as well as documentary study and thematic analysis techniques have been used. adopting such an approach could thus further reveal the contradictions and gaps in the context of afghanistan’s mass media activities as well as the network relation of the country’s political and media system.