تصویرآفرینی متحرک در قرآن کریم؛ از ساختار تا کاربست

تصویرآفرینی شیوه‌ای هنری برای تبیین مفاهیم است که امروزه در متون اصیل دینی و به‌ویژه قرآن کریم با رویکردی نوین مورد توجه قرار گرفته است. قرآن با بهره‌گیری از این تکنیک، موجودات و مظاهر هستی را به شکلی پویا و زنده در برابر مخاطب مجسم می‌سازد تا درک او از آیات را تعمیق بخشد. از آنجا که تصویرآفرینی مناسب‌ترین و موثرترین شیوه در انتقال معنا و تاثیرگذاری بر مخاطب است و این تاثیر، از رهگذر هم‌سویی تصاویر با فطریات انسانی فزونی می‌یابد، پژوهش حاضر بر آن است تا با تکیه بر رویکرد توصیفی تحلیلی به چگونگی ساختار و کاربست این تصاویر متحرک و پویا در قرآن کریم بپردازد. یافته‌های پژوهش، پس از بررسی و تحلیل نمونه‌های متعدد، نشان می‌دهد که این تصاویر قرآنی با استفاده از گزینش دقیق واژگان به‌ویژه افعال پویا و نیز صنایع بلاغی ساخته می‌شوند با این تفاوت که گزینش و انتخاب کلمات در فرآیند ساخت تصاویر پویای قرآنی نقش بیشتری ایفا می‌کنند.

dynamic imagery in the holy qur’an: from structure to application

imagery is an artistic method used to elucidate concepts, which has recently garnered renewed attention in authentic religious texts, particularly the holy qur’an. by employing this technique, the qur’an vividly and dynamically represents creatures and phenomena of existence to its audience, thereby deepening their understanding of its verses. since imagery constitutes the most appropriate and effective method for conveying meaning and influencing the audience—and this influence is heightened through the alignment of images with innate human instincts—this study aims to investigate, through a descriptive-analytical approach, the structure and application of such dynamic and vivid imagery in the qur’an. the findings, based on the examination and analysis of numerous examples, reveal that these qur’anic images are constructed through precise selection of vocabulary, especially dynamic verbs and rhetorical devices. however, it is the choice and selection of words that play a more significant role in the formation of qur’anic dynamic imagery.