>
Fa   |   Ar   |   En
   اسماء و صفات الهی در قران کریم در پرتو استعاره مفهومی  
   
نویسنده شعبانپور محمد ,کلباسی اشتری حسین ,سلیمان حشمت رضا ,مناقبی حمیدرضا
منبع پژوهشنامه قرآن و حديث - 1397 - شماره : 23 - صفحه:147 -168
چکیده    از جمله مباحث کلامی در میان مفسران، تفسیر آیاتی از قرآن کریم است که از طریق بیان اسماء و صفات الهی به معرفی خداوند می پردازد. قرآن کریم از یک سو با بی مانند دانستن خداوند، او را برتر از وهم و گمان دانسته و از سوی دیگر برخی از آیات موهم صفات انسان گونه برای خداوند است. در سالهای اخیر الهیات سلبی با تکیه بر ناتوانی عقل در شناخت خداوند، و همچنین عدم امکان سخن گفتن توجه متالهین بسیاری را جلب نموده است. در حالیکه رسالت اصلی انبیاء الهی معرفی پروردگار به افراد بشر است و این معرفی باید از طریق ساز و کارهای متداول ذهن بشری و تکلم او صورت گیرد. مرحوم علامه طباطبایی با اتخاذ دیدگاه سلب در عین ایجاب، که دربرگیرنده راه اعتدال میان ایجاب محض و غلتیدن در ورطه شرک و تشبیه، سلب محض، تعطیل عقل از شناخت خداوند، و لاادری گری است به تفسیر آیاتی پرداخته که در برگیرنده اسماء و صفات الهی است. این دیدگاه تطابق زیادی با استعاره مفهومی دارد که در دو دهه گذشته اقبال زیادی در میان زبانشناسان شناختی پیدا کرده است. این مقاله پس از تبیین استعاره در دیدگاه ادبی و دیدگاه زبان شناختی به بررسی نظر علامه طباطبایی، مفسر بزرگ معاصر امامیه در خصوص تنزیه خداوند از صفات انسان گونه پرداخته و آن را با دیدگاه معاصر استعاره مفهومی مقایسه نموده و نشان می دهد که چگونه می توان در پرتو این دیدگاه قائل به شناخت نسبی نسبت به پروردگار بود.
کلیدواژه اسماء و صفات الهی، علامه طباطبایی، زبان قرآن، استعاره مفهومی، زبان‌شناسی‌شناختی
آدرس دانشگاه علامه طباطبائی, گروه علوم قرآن و حدیث, ایران, دانشگاه علامه طباطبایی, گروه فلسفه, ایران, دانشگاه علامه طباطبایی, گروه فلسفه, ایران, دانشگاه علامه طباطبائی, ایران
پست الکترونیکی managhebi@gmail.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved