چارچوب پیشنهادی برای روش‌شناختی مطالعات صداگستره شهر مبتنی بر ارزیابی‌های عینی و ذهنی

صداگستره حوزه جدیدی از مطالعات صوتی است که به مطالعه کیفیت صدای شنیده‌شده در فضاهای شهری می‌پردازد. در این حوزه مطالعاتی، علاوه بر متغیرهای کمّی، مولفه‌های کیفی و ادارکی نیز ارزیابی می‌گردند. برقراری رابطه‌ای علمی بین مولفه‌های عینی و ذهنی صداگستره شهری، یکی از خلاهای علمی موجود و از دغدغه‌های پژوهشگران این حوزه مطالعاتی می‌باشد. تحقیق حاضر به بررسی دقیق مطالعات صداگستره از نظرگاه متغیرهای عینی و ذهنی مورد آزمون، ابزار و روش‌های جمع‌آوری داده‌ها، روش‌های تحلیل داده‌ها و هم‌چنین ارتباط یک‌سویه یا دوسویه متغیرها با یکدیگر پرداخته است. با اشراف به روش‌شناختی تحقیقات صداگستره و نکات عنوان‌شده، شیوه‌ای به عنوان چارچوبی برای روش‌شناختی مطالعات صداگستره شهر پیشنهاد شده است که مبتنی بر ارزیابی‌های توامان مولفه‌های عینی و ذهنی است. تراز فشار صدای و زمان ری‌وربریشن دو متغیر کمّی صوتی هستند که به عنوان متغیرهای پیشنهادی برای ارزیابی‌های عینی معرفی شده‌اند. این دو متغیر مبین رفتار صوتی فضاها بوده که ابزارهای بهینه برای سنجش آن‌ها در نوشتار مشخص شده است. برای ارزیابی‌های ذهنی پیشنهاد شده است با بهره‌گیری از پرسشنامه، توصیف‌گرهای صداگستره ، ترجیحات صوتی و بلندی و آسودگی صوتی در طیف لیکرت مورد آزمون قرار گیرد. در نهایت نحوه ارتباط بین دو گروه از مولفه‌های عینی و ذهنی در ادراک صداگستره تشریح شده است. هم‌چنین، چگونگی اثرپذیری این ارتباطات از سایر مولفه‌های میانجی که متاثر از ماهیت فضاهای شهری است، مشخص شده است. نکته شایان توجه این است که تبعیت صرف از مقادیر استاندارد تراز فشار صدا و زمان ری‌وربریشن، برای برقراری آسایش صوتی و دلپذیری و خوشایندی صداگستره کفایت نمی‌کند. بلکه دسته‌ای از مولفه‌های میانجی در نحوه ادراک محیط صوتی فضاهای شهری موثر هستند. لذا صداگستره هر فضای شهر بایستی در بستر خود مورد مطالعه قرار گیرد.

a proposed methodological framework for urban soundscape studies based on objective and subjective assessments

the concept of soundscape represents a new area of acoustic studies focusing on the quality of sound experienced in urban environments. in this field، alongside quantitative variables، qualitative and perceptual components are also assessed. establishing a scientific relationship between the objective and subjective components of urban soundscapes remains a significant gap in existing research and a concern for scholars in this field. this study examines the soundscape literature regarding tested objective and subjective variables، data collection tools and methods، data analysis techniques، and the unidirectional or bidirectional relationships among these variables. with a thorough understanding of the methodology underpinning soundscape research، this paper proposes a framework for a methodological approach to urban soundscape studies based on the simultaneous assessment of both objective and subjective components. sound pressure level (spl) and reverberation time (rt) are introduced as key quantitative acoustic variables for objective assessments. these variables reflect the acoustic behavior of spaces، and optimal tools for measuring them are specified in the paper. for subjective assessments، the use of questionnaires is suggested to evaluate soundscape descriptors such as sound preferences، soundscape quality، and acoustic comfort on a likert scale. ultimately، the relationship between objective and subjective components in soundscape perception is elucidated، along with how these relationships are influenced by other mediating components shaped by the nature of urban spaces. notably، merely adhering to standard values of spl and rt is insufficient to establish acoustic comfort، pleasantness، and overall soundscape desirability. instead، a range of mediating components significantly influences the perception of the sonic environment in urban spaces. therefore، the soundscape of each urban area must be studied within its own context.