نقش نهادها در توسعۀ کارآفرینی در راستای سیاست‌های کلی تولید ملی و اشتغال

یکی از ضرورت‌های اصلی در توسعۀ کارآفرینی، توجه به نقش عوامل نهادی در سیاست‌گذاری و حکمرانی محلی است که می‌تواند ضمن حمایت از حقوق مالکیت کارا، زمینه را برای توسعۀ بنگاه‌های اقتصادی در مناطق روستایی فراهم آورد. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر‌، شناسایی متغیرهای نهادی موثر در کارآفرینی ناحیۀ روستایی نسا در شهرستان کرج است. تحقیق حاضر براساس هدف، بنیادی و کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعۀ آماری پژوهش را ساکنان دهستان نسا در شهرستان کرج تشکیل می‌دهند که براساس روش نمونه‌گیری تصادفی و فرمول کوکران،‌ 216 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش‌ پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته است. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل عاملی تاییدی، آزمون t تک‌نمونه‌ای و آزمون رتبه‌بندی فریدمن استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد خوداشتغالی با رویکرد کسب‌وکارهای خُرد خانوادگی و فاقد نوآوری، فعالیت غالبِ کارآفرینی بوده است. میانگین کل هفت عامل نهادی موثر در توسعۀ کارآفرینی روستایی، از جمله حقوق مالکیت، نظام پاداش‌ها، ثبات اقتصادی، هزینۀ مبادله، هزینۀ دادرسی، شفافیت و پاسخ‌گویی، و نظام آموزشی و مهارت‌آموزی، برابر با 2.16 است که کمتر از مقدار متوسط است. بالاترین میانگین را مولفۀ هزینۀ دادرسی با میانگین 2.37 و هزینۀ مبادله با میانگین 2.25 داشتند و کمترین میانگین به مولفۀ ثبات اقتصادی با 1.94 اختصاص داشت. با توجه به این یافته‌ها، وضعیت کارآفرینی مناسب نیست و لازم است ساختار نهادی در راستای سیاست‌های تولید ملی و اشتغال سازمان‌دهی شود.

the role of institutions in entrepreneurship development in line with the general policies of national production and employment

a key requirement for fostering entrepreneurship is addressing the role of institutional factors in local policymaking and governance, which can enhance efficient property rights and support the development of economic enterprises in rural areas. accordingly, this study aims to identify the institutional variables influencing entrepreneurship in the rural area of nesa, located in karaj county. this research is both fundamental and applied in nature, employing a descriptive survey design for data collection. the statistical population consists of residents from the rural area of nesa in karaj county, with a sample of 216 individuals selected using cochran’s formula and random sampling. a researcher-designed questionnaire was used as the primary data collection tool. the data were analyzed using confirmatory factor analysis, one-sample t-tests, and friedman’s ranking test. the findings indicate that self-employment, primarily through small family businesses and lacking innovation, is the dominant form of entrepreneurial activity. the overall average of seven institutional factors influencing rural entrepreneurship—namely property rights, reward systems, economic stability, transaction costs, litigation costs, transparency and accountability, and the education and skills training system—was 2.16, below the expected average. litigation costs recorded the highest average (2.37), followed by transaction costs (2.25), while economic stability had the lowest average (1.94). these findings suggest that the entrepreneurship landscape is suboptimal, necessitating the reorganization of institutional structures to align with national production and employment policies.