شناسایی ابعاد و مولفه‌های الگوهای برنامه‌ریزی درسی راهبردی دانشگاهی به روش فراترکیب

هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی و شناسایی ابعاد و مولفه‌های الگوهای برنامه‌ریزی درسی راهبردی دانشگاهی است.روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و در زمره پژوهش‌های کیفی است که در آن از روش فراترکیب استفاده شده‌است، روش فراترکیب با استفاده از روش سندلوسکی و باروسو انجام شد، برای تحلیل داده‌ها نیز از روش تحلیل مضمون بهره گرفته شده است.یافته‌ها: یافته ‎های پژوهش به شناسایی 17 مولفه و دسته‌بندی آن در قالب چهار بُعد، فرهنگی اجتماعی شامل: فرهنگ مشارکتی، کنشگری اعضای هیات علمی، پذیرش و باور به تغییر برنامه های درسی و اصلاح؛ بعد ساختاری شامل :تفاهم، تدوین بیانیه رسالت، تحلیل ارزش های سازمانی، تدوین چشم انداز، تعیین اهداف کلی برنامه، الویت بندی، تدوین راهبردها؛ بعد محیطی شامل: محیط درونی، محیط داخلی، محیط زمینه ای، محیط تعاملی؛ و بعد مدیریتی اجرایی شامل: تصمیم گیری، تدوین برنامه اجرایی، ارزیابی/ اصلاح و پایش منجر گردید.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد توجه به ابعاد و مولفه‌های الگوهای برنامه‎ریزی درسی دانشگاهی که برگرفته از ارزش‌ها، ماموریت‌ها، چشم‌اندازها و پویایی‎های محیطی است، برنامه‎ریزی مناسب برای اجرای راهبردهای متناسب را محقق می‎سازد تا مبنایی برای پژوهشگران و دست اندرکاران در راستای بازنگری و اصلاح برنامه ریزی درسی نظام آموزش عالی باشد.

identification of the dimensions and components of academic strategic curriculum planning models in higher education using a meta-synthesis method

objective: the aim of the research is to examine and identify the dimensions and components of higher education academic strategic curriculum planning models.methods: this research is applied in terms of purpose and is classified as qualitativeresearch. the meta-synthesis synthesis method was used with the sandelowski and barroso approach, and thematic analysis was used to analyze the data.results: the research findings led to the identification of 17 components, which were categorized into four dimensions: the socio-cultural dimension, including:participatory culture, faculty member activism, acceptance and belief in changing and reforming curricula; the structural dimension, including: understanding, developing a mission statement, analyzing organizational values, developing avision, determining overall program goals, prioritizing, and developing strategies; the environmental dimension, including: internal environment, internal environment, contextual environment, and interactive environment; and the managerial-executive dimension, including: decision-making, developing an executive plan, evaluation/reform, and monitoring.conclusion: the results showed that paying attention to the dimensions andcomponents of university curriculum planning models, which are derived from values, missions, perspectives and environmental dynamics, achieves appropriate planning for the implementation of appropriate strategies to be a basis for researchers and practitioners in reviewing and reforming the curriculum planning of the higher education system.