پدیدارشناسی کار بی‌ثبات کارگران در ایران

هدف از این پژوهش، فهم تجربۀ زیستۀ بی‌ثباتی اقتصادی در کارگرانِ ایرانی است. این بررسی درپی فهم چرایی انتخاب مسیر سازگاری و امیدواری در مواجهه با زندگی کاری پرمخاطره و ناامن توسط کارگران است و در این‌راستا بر مفهوم امید بی‌رحمانۀ «لورن برلنت» تکیه می‌کند. این مطالعه به روش کیفی، تکنیک مصاحبۀ عمیق و مشاهدۀ مشارکتی، برای ردیابی بی‌ثباتی به‌مثابه وضعیتی عاطفی در کارگران انجام شده است. در فرآیند جمع‌آوری اطلاعات، تعریف متفاوتی از امید در بافت جغرافیایی و اقتصادی ایرانی رخ می‌نماید. یافته‌ها نشان می‌‌دهند که چگونه باوجود خشم ماندگار مردان کارگر از موانع ساختاری بی‌ثباتی اقتصادی و تجربۀ احساساتی مانند: گیرکردن، فرسودگی و به‌ بن‌بست رسیدن، ابزارهایی مانند: مصرف‌گرایی، باورهای مذهبی، فیلم، اعتقاد به شایسته‌سالاری و آموزه‌های خودیاری و اهمیت مسئولیت فردی، امیدواری و حواس‌پرتی را جایگزین کنش‌های مقاومتی در برابر بی‌ثباتی می‌کنند. نتایج یافته‌های پژوهش حاکی از برجسته بودن نوعی امیدواری خوش‌بینانه و بی‌رحمانه است که بستر آن توسط نظام اقتصادی بی‌ثبات فراهم می‌شود و کارگران را برای تثبیت جایگاه شغلی خود برمی‌انگیزاند تا سخت کار‌ کرده و پای پس نکشند.

phenomenology of precarious work in iran

this paper examines the lived experiences of economic precarity among iranian workers. it seeks to understand why these workers choose a path of adaptation andhope in the face of a risky and insecure work environment. the study relies on the lived experiences of workers in precarious situations and draws on lauren berlant’sconcept of “cruel hope”. it was conducted among young, educated men employedon short-term contracts in iran’s industrial sector. this qualitative research utilizesin-depth interviews and participatory observation to investigate precarity as anemotional state. through data collection, a distinct definition of hope emerges withinthe iranian economic and geographical context, revealing that, despite enduringanger from structural barriers related to economic instability and feelings of beingstuck, exhausted, or at a dead end, workers replace despair with actions of resistanceagainst precarity. these actions include consumerism, religious beliefs, cinema, faithin meritocracy, and doctrines of self-help and individual responsibility. ultimately,the findings indicate that the hope for success, as promised by the dominant economicsystem, remains powerfully and cruelly alive, motivating workers to strive foradvancement in their occupations without retreating.