بررسی مواضع کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در قبال دیوان بین المللی کیفری

حضور فعال کشورهای اسلامی در مجامع بین المللی با توجه به جهت گیری و رویکردهای خاص حاصل از عقاید اسلامی، همواره یکی از مباحث مهم در حوزه ی سیاست بین الملل بوده است. سازمان کنفرانس(همکاری) اسلامی با حضور فعال کشورهای مهم و مطرح جهان اسلام مانند مصر ، عربستان ، ایران ، ترکیه و غیره ، توانسته است به یکی از مجامع پویا و کلیدی جهان اسلام مبدل شود و توجه دیگر نهادها را در عرصه ی بین الملل به خود معطوف سازد.این مقاله درصدد است با بررسی مواضع کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در یکی از مهمترین نهادهای قضایی و کیفری بین المللی یعنی دیوان بین المللی کیفری(icc)که وظیفه اش رسیدگی به جرایم نسل کشی ، جنایت علیه بشریت و جنایات تجاوز است ، بتواند شناخت جامعی از مواضع عملی و اعلامی کشورهای جهان اسلام در برابر قوانین کیفری حقوق بین الملل ارایه دهد. مطابق بررسی های انجام شده از سایت رسمی (icc) و نتایج حاصله از روش مطالعه ی کتابخانه ای ، و تاکید بر تحلیل محتوای اسناد ، به نظر می رسد که کشورهای اسلامی در قبال دیوان، سه رویکرد متفاوت را اختیار کرده اند. نخست کشورهایی که بدون هیچ گونه تردیدی به عضویت کامل دیوان در آمده اند . این دسته اغلب شامل کشورهایی است که کوچک بوده و سابقه ی مستعمره بودن را در گذشته ی نه چندان دور خود دارند. دسته ی دوم، کشورهایی که پس از امضا متن اساسنامه ی دیوان، تردیدهای اساسی در تصویب اساسنامه و الحاق قطعی به دیوان دارند. موضوع نقض حاکمیت ملی ، احتمال آن که دیوان آلت دست قدرتهای بزرگ بوده باشد و مغایرت اصول اساسنامه با مقررات شرعی اسلام، از جمله استدلال های این دسته از کشورها است. دسته ی سوم ،کشورهایی هستند که اساساً اساسنامه را امضا نکرده اند.تکیه بر اسناد دیوان بین المللی کیفری در بررسی مواضع کشورها نقطه ی قوت این تحقیق است.